தொகுதி சீரமைப்புக்கு முன் சீரமைப்புக்கு பின்...

தொகுதி சீரமைப்புக்கு முன் சீரமைப்புக்கு பின்...

தமிழகத்தில் தொகுதி மறுசீரமைப்பில் நிறைய தொகுதிகள் காணாமல் போயின. புதிய தொகுதிகள் உருவாக்கப்பட்டன. தொகுதி சீரமைப்பிறகு முன்பு இருந்த தொகுதிகளும் சீரமைப்பிறகு பிறகு இருந்த தொகுதிகளின் விவரங்களும் மாவட்ட வாரியாக இங்கே தரப்பட்டிருக்கிறது.

சென்னை மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1. ராயபுரம் - ராயபுரம்
2. துறைமுகம் - துறைமுகம்
3. ராதாகிருஷ்ணன் நகர் - ராதாகிருஷ்ணன் நகர்
4. பூங்கா நகர் - நீக்கப்பட்டது
5. பெரம்பூர் - பெரம்பூர்
6. புரசைவாக்கம் - நீக்கப்பட்டது
7. எழும்பூர் (தனி) - எழும்பூர் (தனி)
8. அண்ணாநகர் - அண்ணாநகர்
9. தியாகராய நகர் - தியாகராய நகர்
10. ஆயிரம் விளக்கு - ஆயிரம் விளக்கு
11. சேப்பாக்கம் - நீக்கப்பட்டது
12. திருவல்லிக்கேணி - நீக்கப்பட்டது
13. மைலாப்பூர் - மைலாப்பூர்
14. சைதாப்பேட்டை - சைதாப்பேட்டை

புதிய தொகுதிகள்
1.கொளத்தூர்
2.வில்லிவாக்கம்
3.திரு.வி.க நகர் (தனி)
4.விருகம்பாக்கம்
5.வேளச்சேரி
6.சேப்பாக்கம் ‍- திருவல்லிக்கேணி


திருவள்ளூர் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.கும்மிடிப்பூண்டி - கும்மிடிப்பூண்டி
2.பொன்னேரி - பொன்னேரி (தனி)
3.திருவொற்றியூர் - திருவொற்றியூர்
4.வில்லிவாக்கம் - சென்னை மாவட்டத்துடன் இணைப்பு
5.பூந்தமல்லி - பூந்தமல்லி (தனி)
6.திருவள்ளூர் - திருவள்ளூர்
7.திருத்தணி - திருத்தணி
8.பள்ளிப்பட்டு - நீக்கப்பட்டது

புதிய தொகுதிகள்
1.ஆவடி
2.மதுரவாயல்
3.அம்பத்தூர்
4.மாதவரம்

காஞ்சிபுரம் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.ஆலந்தூர் - ஆலந்தூர்
2.தாம்பரம் - தாம்பரம்
3.திருப்போரூர் - திருப்போரூர்
4.செங்கல்பட்டு - செங்கல்பட்டு
5.மதுராந்தகம் - மதுராந்தகம்
6.அச்சரப்பாக்கம் - நீக்கப்பட்டது
7.உத்திரமேரூர் - உத்திரமேரூர்
8.காஞ்சிபுரம் - காஞ்சிபுரம்
9.ஸ்ரீபெரும்புதூர் - ஸ்ரீபெரும்புதூர் (தனி)

புதிய தொகுதிகள்
1.சோழிங்கநல்லூர்
2.பல்லாவரம்
3.செய்யார் (தனி)

வேலூர் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.அரக்கோணம் - அரக்கோணம் (தனி)
2.சோளிங்கர் - சோளிங்கர்
3.ராணிப்பேட்டை - ராணிப்பேட்டை
4.ஆற்காடு - ஆற்காடு
5.காட்பாடி - காட்பாடி
6.குடியாத்தம் - குடியாத்தம் (தனி)
7.பேரணாம்பட்டு - நீக்கப்பட்டது
8.வாணியம்பாடி - வாணியம்பாடி
9.நட்ராம்பள்ளி - நீக்கப்பட்டது
10.திருப்பத்தூர் - திருப்பத்தூர்
11.அணைக்கட்டு - அணைக்கட்டு
12.வேலூர் - வேலூர்

புதிய தொகுதிகள்
1.கீழ்வைத்தனன் குப்பம் (தனி)
2.ஆம்பூர்
3.ஜோலார் பேட்டை

திருவண்ணாமலை மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.செங்கம் - செங்கம் (தனி)
2.தண்டராம்பட்டு - நீக்கப்பட்டது
3.திருவண்ணாமலை - திருவண்ணாமலை
4.கலசப்பாக்கம் - கலசப்பாக்கம்
5.போளூர் - போளூர்
6.ஆரணி - ஆரணி
7.செய்யாறு - செய்யாறு
8.வந்தவாசி - வந்தவாசி (தனி)
9.பெரணமல்லூர் - நீக்கப்பட்டது

புதிய தொகுதிகள்
1.கீழ்பனத்தூர்

விழுப்புரம் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.மேல்மலையனூர் - நீக்கப்பட்டது
2.செஞ்சி - செஞ்சி
3.திண்டிவனம் (தனி) - திண்டிவனம்
4.வானூர் - வானூர் (தனி)
5.கண்டமங்கலம் - நீக்கப்பட்டது
6.விழுப்புரம் - விழுப்புரம்
7.முகையூர் - நீக்கப்பட்டது
8.திருநாவலூர் - நீக்கப்பட்டது
9.உளுந்தூர்ப்பேட்டை - உளுந்தூர்ப்பேட்டை
10.ரிஷிவந்தியம் - ரிஷிவந்தியம்
11.சின்னசேலம் - நீக்கப்பட்டது
12.சங்கரபுரம் - சங்கரபுரம்

புதிய தொகுதிகள்
1.மயிலம்
2.விக்கிரவாண்டி
3.திருக்கோயிலூர்
4.கள்ளக்குறிச்சி (தனி)

கடலூர் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.நெல்லிக்குப்பம் - நீக்கப்பட்டது
2.கடலூர் - கடலூர்
3.பண்ருட்டி - பண்ருட்டி
4.குறிஞ்சிப்பாடி - குறிஞ்சிப்பாடி
5.புவனகிரி - புவனகிரி
6.காட்டுமன்னார்கோயில் - காட்டுமன்னார்கோயில் (தனி)
7.சிதம்பரம் - சிதம்பரம்
8.விருத்தாசலம் - விருத்தாசலம்
9.மங்களூர் - நீக்கப்பட்டது

புதிய தொகுதிகள்
1.திட்டக்குடி (தனி)
2.நெய்வேலி

கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.ஓசூர் - ஓசூர்
2.தளி - தளி
3.காவேரிப்பட்டினம் - நீக்கப்பட்டது
4.கிருஷ்ணகிரி - கிருஷ்ணகிரி
5.பர்கூர் - பர்கூர்

புதிய தொகுதிகள்
1.ஊத்தங்கரை (தனி)
2.வேப்பனஹள்ளி

தர்மபுரி மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.அரூர் - அரூர் (தனி)
2.மொரப்பூர் - நீக்கப்பட்டது
3.பாலக்கோடு - பாலக்கோடு
4.தர்மபுரி - தர்மபுரி
5.பென்னாகரம் - பென்னாகரம்

புதிய தொகுதிகள்
1.பாப்பிரெட்டிபட்டி

சேலம் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.மேட்டூர் - மேட்டூர்
2.தாரமங்கலம் - நீக்கப்பட்டது
3.ஓமலூர் - ஓமலூர்
4.ஏற்காடு (தனி) - ஏற்காடு (தனி)
5.சேலம் 1 - நீக்கப்பட்டது
6.சேலம் 2 - நீக்கப்பட்டது
7.வீரபாண்டி - வீரபாண்டி
8.பனமரத்துப்பட்டி - நீக்கப்பட்டது
9.ஆத்தூர் - ஆத்தூர் (தனி)
10.தலைவாசல் - நீக்கப்பட்டது
11.எடப்பாடி - எடப்பாடி
12.சங்ககிரி - சங்ககிரி (நாமக்கல் மாவட்டத்தில் முன்பு இருந்தது சங்ககிரி)

புதிய தொகுதிகள்
1.கங்கவல்லி (தனி)
2.சேலம் மேற்கு
3.சேலம் வடக்கு
4.சேலம் தெற்கு

நாமக்கல் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.ராசிபுரம் - ராசிபுரம் (தனி)
2.சேந்தமங்கலம் (தனி) - சேந்தமங்கலம் (தனி)
3.நாமக்கல் (தனி) - நாமக்கல்
4.திருச்செங்கோடு - திருச்செங்கோடு
5.கபிலர்மலை - நீக்கப்பட்டது

புதிய தொகுதிகள்
1.குமாரபாளையம்
2.பரமத்தி-வேலூர்

கோவை மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.மேட்டுப்பாளையம் - மேட்டுப்பாளையம்
2.தொண்டாமுத்தூர் - தொண்டாமுத்தூர்
3.சிங்காநல்லூர் - சிங்காநல்லூர்
4.கோவை மேற்கு - நீக்கப்பட்டது
5.கோவை கிழக்கு - நீக்கப்பட்டது
6.பேரூர் - நீக்கப்பட்டது
7.கிணத்துக்கடவு - கிணத்துக்கடவு
8.பொள்ளாச்சி - பொள்ளாச்சி
9.வால்பாறை - வால்பாறை (தனி)
10.பொங்கலூர் - நீக்கப்பட்டது

புதிய தொகுதிகள்
1.சூலூர்
2.கோவை வடக்கு
3.கோவை தெற்கு
4.கவுண்டம்பாளையம்

திருப்பூர் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.உடுமலைப்பேட்டை - உடுமலைப்பேட்டை
2.பல்லடம் - பல்லடம்
3.திருப்பூர் - நீக்கப்பட்டது
4.அவினாசி (தனி) - அவினாசி
5. தாராபுரம் - தாராபுரம் (தனி)

புதிய‌ தொகுதிக‌ள்
1. காங்கேயம்
2. திருப்பூர் வடக்கு
3. திருப்பூர் தெற்கு
4. மடத்துக்குளம்

ஈரோடு மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.வெள்ளக்கோயில் - நீக்கப்பட்டது
2.காங்கேயம் - காங்கேயம்
3.மொடக்குறிச்சி - மொடக்குறிச்சி
4.பெருந்துறை - பெருந்துறை
5.ஈரோடு - நீக்கப்பட்டது
6.பவானி - பவானி
7.அந்தியூர் - அந்தியூர்
8.கோபிச்செட்டிப்பாளையம் - கோபிச்செட்டிப்பாளையம்
9.பவானிசாகர் - பவானிசாகர் (தனி)
10.சத்தியமங்கலம் - நீக்கப்பட்டது

புதிய தொகுதிகள்
1.ஈரோடு கிழக்கு
2.ஈரோடு மேற்கு

நீலகிரி மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.குன்னூர் - குன்னூர்
2.உதகமண்டலம் - உதகமண்டலம்
3.கூடலூர் - கூடலூர் (தனி)

திண்டுக்கல் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.பழனி - பழனி
2.ஒட்டன்சத்திரம் - ஒட்டன்சத்திரம்
3.நிலக்கோட்டை - நிலக்கோட்டை (தனி)
4.நத்தம் - நத்தம்
5.திண்டுக்கல் - திண்டுக்கல்
6.ஆத்தூர் - ஆத்தூர்
7.வேடசந்தூர் - வேடசந்தூர்

தேனி மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.பெரியகுளம் - பெரியகுளம் (தனி)
2.தேனி - நீக்கப்பட்டது
3.போடிநாயக்கனூர் - போடிநாயக்கனூர்
4.கம்பம் - கம்பம்
5.ஆண்டிப்பட்டி - ஆண்டிப்பட்டி

மதுரை மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.சேடப்பட்டி - நீக்கப்பட்டது
2.திருமங்கலம் - திருமங்கலம்
3.உசிலம்பட்டி - உசிலம்பட்டி
4.சோழவந்தான் - சோழவந்தான் (தனி)
5.திருப்பரங்குன்றம் - திருப்பரங்குன்றம்
6.மதுரை மேற்கு - மதுரை மேற்கு
7.மதுரை மத்தி - மதுரை மத்தி
8.மதுரை கிழக்கு - மதுரை கிழக்கு
9.சமயநல்லூர் - நீக்கப்பட்டது
10.மேலூர் - மேலூர்

புதிய தொகுதிகள்
1.மதுரை வடக்கு
2.மதுரை தெற்கு

கரூர் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.அரவக்குறிச்சி - அரவக்குறிச்சி
2.கரூர் - கரூர்
3.கிருஷ்ணராயபுரம் - கிருஷ்ணராயபுரம்
4.குளித்தலை - குளித்தலை

பெரம்பலூர் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.பெரம்பலூர் - பெரம்பலூர் (தனி)
2.வரகூர் - நீக்கப்பட்டது
3.அரியலூர் - அரியலூர்
4.ஆண்டிமடம் - நீக்கப்பட்டது
5.ஜெயங்கொண்டம் - ஜெயங்கொண்டம்

புதிய தொகுதிகள்
1.குன்னம்

திருச்சி மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.மருங்காபுரி - நீக்கப்பட்டது
2.தொட்டியம் -& நீக்கப்பட்டது
3.உப்பிலியாபுரம் - நீக்கப்பட்டது
4.முசிறி - முசிறி
5.லால்குடி - லால்குடி
6.ஸ்ரீரங்கம் - ஸ்ரீரங்கம்
7.திருச்சி 1 - நீக்கப்பட்டது
8.திருச்சி 2 - நீக்கப்பட்டது
9.திருவெறும்பூர் - திருவெறும்பூர்

புதிய தொகுதிகள்
1.மணப்பாறை
2.திருச்சி கிழக்கு
3.திருச்சி மேற்கு
4.மணச்சநல்லூர்
5.துறையூர் (தனி)

நாகப்பட்டினம் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.சீர்காழி - சீர்காழி (தனி)
2.பூம்புகார் - பூம்புகார்
3.மயிலாடுதுறை - மயிலாடுதுறை
4.குத்தாலம் - நீக்கப்பட்டது
5.நாகப்பட்டினம் - நாகப்பட்டினம்
6.வேதாரண்யம் - வேதாரண்யம்

புதிய தொகுதிகள்
1.கீழ்வேலூர்

திருவாரூர் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.நன்னிலம் - நன்னிலம்
2.திருவாரூர் - திருவாரூர்
3.திருத்துறைப்பூண்டி - திருத்துறைப்பூண்டி (தனி)
4.மன்னார்குடி - மன்னார்குடி

தஞ்சாவூர் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.பட்டுக்கோட்டை - பட்டுக்கோட்டை
2.பேராவூரணி - பேராவூரணி
3.ஒரத்தநாடு - ஒரத்தநாடு
4.திருவோணம் - நீக்கப்பட்டது
5.தஞ்சாவூர் - தஞ்சாவூர்
6.திருவையாறு - திருவையாறு
7.பாபநாசம் - பாபநாசம்
8.வலங்கைமான் - நீக்கப்பட்டது
9.கும்பகோணம் - கும்பகோணம்
10.திருவிடைமருதூர் - திருவிடைமருதூர் (தனி)

புதுக்கோட்டை மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.திருமயம் - திருமயம்
2.கொளத்தூர் - நீக்கப்பட்டது
3.புதுக்கோட்டை - புதுக்கோட்டை
4.ஆலங்குடி - ஆலங்குடி
5.அறந்தாங்கி - அறந்தாங்கி

புதிய தொகுதிகள்
1.விராலி மலை
2.கந்தர்வக்கோட்டை (தனி)

சிவகங்கை மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.திருப்பத்தூர் - திருப்பத்தூர்
2.காரைக்குடி - காரைக்குடி
3.இளையான்குடி - நீக்கப்பட்டது
4.சிவகங்கை - சிவகங்கை
5.மானாமதுரை - மானாமதுரை (தனி)

ராமநாதபுரம் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.திருவாடாணை ‍- திருவாடாணை
2.பரமக்குடி - பரமக்குடி
3.ராமநாதபுரம் - ராமநாதபுரம்
4.கடலாடி - நீக்கப்பட்டது
5.முதுகுளத்தூர் - முதுகுளத்தூர்

விருதுநகர் மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.அருப்புக்கோட்டை - அருப்புக்கோட்டை
2.சாத்தூர் - சாத்தூர்
3.விருதுநகர் - விருதுநகர்
4.சிவகாசி - சிவகாசி
5.திருவில்லிபுத்தூர் - திருவில்லிபுத்தூர் (தனி)
6.ராஜபாளையம் - ராஜபாளையம்

புதிய தொகுதிகள்
1.திருச்சுழி

தூத்துக்குடி மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.விளாத்திகுளம் - விளாத்திகுளம்
2.ஒட்டப்பிடாரம் - ஒட்டப்பிடாரம் (தனி)
3.கோவில்பட்டி - கோவில்பட்டி
4.சாத்தான்குளம் - நீக்கப்பட்டது
5.திருச்செந்தூர் - திருச்செந்தூர்
6.ஸ்ரீவைகுண்டம் - ஸ்ரீவைகுண்டம்
7.தூத்துக்குடி - தூத்துக்குடி

திருநெல்வேலி மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.சங்கரன் கோயில் - சங்கரன் கோயில் (தனி)
2.வாசுதேவநல்லூர் - வாசுதேவநல்லூர் (தனி)
3.கடையநல்லூர் - கடையநல்லூர்
4.தென்காசி - தென்காசி
5.ஆலங்குளம் - ஆலங்குளம்
6.திருநெல்வேலி - திருநெல்வேலி
7.பாளையங்கோட்டை - பாளையங்கோட்டை
8.சேரன்மாதேவி - நீக்கப்பட்டது
9.அம்பாசமுத்திரம் - அம்பாசமுத்திரம்
10.நாங்குநேரி - நாங்குநேரி
11.ராதாபுரம் ‍- ராதாபுரம்

கன்னியாகுமரி மாவட்டம்
சீரமைப்பிற்கு முன்பு - சீரமைப்பிறகு பின்பு
1.கன்னியாகுமரி - கன்னியாகுமரி
2.நாகர்கோயில் - நாகர்கோயில்
3.குளச்சல் - குளச்சல்
4.பத்மநாபபுரம் - பத்மநாபபுரம்
5.திருவட்டாறு - நீக்கப்பட்டது
6.விளவங்கோடு - விளவங்கோடு
7.கிள்ளியூர் - கிள்ளியூர்

மாவட்டங்கள் வாரியாக சட்டசபைத் தொகுதிகள்

மாவட்டங்கள் வாரியாக சட்டசபைத் தொகுதிகள்

சென்னை மாவட்டம்
1. ராயபுரம்
2. துறைமுகம்
3. ராதாகிருஷ்ணன் நகர்
4. பெரம்பூர்
5. எழும்பூர் (தனி)
6. அண்ணா நகர்
7. தியாகராய நகர்
8. ஆயிரம் விளக்கு
9. மைலாப்பூர்
10. சைதாப்பேட்டை
11. கொளத்தூர்
12. வில்லிவாக்கம்
13. திரு.வி.க நகர் (தனி)
14. விருகம்பாக்கம்
15. வேளாச்சேரி
16 சேப்பாக்கம் - திருவல்லிக்கேணி

திருவள்ளூர் மாவட்டம்
1. கும்மிடிப்பூண்டி
2. பொன்னேரி (தனி)
3. திருவொற்றியூர்
4. பூவிருந்தவல்லி (தனி)
5. திருவள்ளூர்
6. திருத்தணி
7. ஆவடி
8. மதுரவாயல்
9. அம்பத்தூர்
10. மாதவரம்

காஞ்சிபுரம் மாவட்டம்
1. ஆலந்தூர்
2. தாம்பரம்
3. திருப்போரூர்
4. செங்கல்பட்டு
5. மதுராந்தகம்
6. உத்திரமேரூர்
7. காஞ்சிபுரம்
8. ஸ்ரீபெரும்புதூர் (தனி)
9. சோழிங்கநல்லூர்
10. பல்லாவரம்
11. செய்யார் (தனி)

வேலூர் மாவட்டம்
1. அரக்கோணம் (தனி)
2. சோளிங்கர்
3. ராணிப்பேட்டை
4. ஆற்காடு
5. காட்பாடி
6. குடியாத்தம் (தனி)
7. வாணியம்பாடி
8. திருப்பத்தூர்
9. அணைக்கட்டு
10. வேலூர்
11. கீழ்வைத்தனன் குப்பம் (தனி)
12. ஆம்பூர்
13. ஜோலார் பேட்டை

திருவண்ணாமலை மாவட்டம்
1. செங்கம் (தனி)
2. திருவண்ணாமலை
3. கலசப்பாக்கம்
4. போளூர்
5. ஆரணி
6. செய்யாறு
7. வந்தவாசி (தனி)
8. கீழ்பனத்தூர்

விழுப்புரம் மாவட்டம்
1. செஞ்சி
2. திண்டிவனம்
3. வானூர் (தனி)
4. விழுப்புரம்
5. உளுந்தூர்ப்பேட்டை
6. ரிஷிவந்தியம்
7. சங்கரபுரம்
8. மயிலம்
9. விக்கிரவாண்டி
10. திருக்கோயிலூர்
11. கள்ளக்குறிச்சி (தனி)

கடலூர் மாவட்டம்
1. கடலூர்
2. பண்ருட்டி
3. குறிஞ்சிப்பாடி
4. புவனகிரி
5. காட்டுமன்னார்கோயில் (தனி)
6. சிதம்பரம்
7. விருத்தாசலம்
8. திட்டக்குடி (தனி)
9. நெய்வேலி

கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம்
1. ஓசூர்
2. தளி
3. கிருஷ்ணகிரி
4. பர்கூர்
5. ஊத்தங்கரை (தனி)
6. வேப்பனஹள்ளி

தர்மபுரி மாவட்டம்
1. அரூர் (தனி)
2. பாலக்கோடு
3. தர்மபுரி
4. பெண்ணாகரம்
5. பாப்பிரெட்டிபட்டி

சேலம் மாவட்டம்
1. கெங்கவல்லி (தனி)
2. மேட்டூர்
3. ஓமலூர்
4. ஏற்காடு (தனி)
5. சேலம் - வடக்கு
6. சேலம் - தெற்கு
7. சேலம்  - மேற்கு
8. வீரபாண்டி
9. ஆத்தூர் (தனி)
10. எடப்பாடி
11. சங்ககிரி

நாமக்கல் மாவட்டம்
1. ராசிபுரம் (தனி)
2. சேந்தமங்கலம் (தனி)
3. நாமக்கல்
4. திருச்செங்கோடு
5. குமாரபாளையம்
6. பரமத்தி வேலூர்

கோவை மாவட்டம்
1. மேட்டுப்பாளையம்
2. தொண்டாமுத்தூர்
3. சிங்காநல்லூர்
4. கிணத்துக்கடவு
5. பொள்ளாச்சி
6. வால்பாறை (தனி)
7. சூலூர்
8. கோயம்புத்தூர் வடக்கு
9. கோயம்புத்தூர் தெற்கு
10. கவுண்டம்பாளையம்

திருப்பூர் மாவட்டம்
1. தாராபுரம் (தனி)
2. காங்கேயம்
3. அவினாசி
4. திருப்பூர் வடக்கு
5. திருப்பூர் தெற்கு
6. பல்லடம்
7. உடுமலைப்பேட்டை
8. மடத்துக்குளம்

ஈரோடு மாவட்டம்
1. மொடக்குறிச்சி
2. பெருந்துறை
3. பவானி
4. அந்தியூர்
5. கோபிச்செட்டிப்பாளையம்
6. பவானிசாகர் (தனி)
7. ஈரோடு கிழக்கு
8. ஈரோடு மேற்கு

நீலகிரி மாவட்டம்
1. குன்னூர்
2. உதகமண்டலம்
3. கூடலூர் (தனி)

திண்டுக்கல் மாவட்டம்
1. பழநி
2. ஒட்டன்சத்திரம்
3. நிலக்கோட்டை (தனி)
4. நத்தம்
5. திண்டுக்கல்
6. ஆத்தூர்
7. வேடசந்தூர்

தேனி மாவட்டம்
1. பெரியகுளம் (தனி)
2. போடிநாயக்கனூர்
3. கம்பம்
4. ஆண்டிப்பட்டி

மதுரை மாவட்டம்
1. திருமங்கலம்
2. உசிலம்பட்டி
3. சோழவந்தான் (தனி)
4. திருப்பரங்குன்றம்
5. மதுரை மேற்கு
6. மதுரை மத்தி
7. மதுரை கிழக்கு
8. மேலூர்
9. மதுரை வடக்கு
10. மதுரை தெற்கு

கரூர் மாவட்டம்
1. அரவக்குறிச்சி
2. கரூர்
3. கிருஷ்ணராயபுரம்
4. குளித்தலை

பெரம்பலூர் மாவட்டம்
1. பெரம்பலூர் (தனி)

அரியலூர் மாவட்டம்
1.அரியலூர்
2. ஜெயங்கொண்டம்
3. குன்னம்

திருச்சி மாவட்டம்
1. முசிறி
2. லால்குடி
3. ஸ்ரீரங்கம்
4. திருவெறும்பூர்
5. மணப்பாறை
6. திருச்சி கிழக்கு
7. திருச்சி மேற்கு
8. மணச்சநல்லூர்
9. துறையூர் (தனி)

நாகப்பட்டினம் மாவட்டம்
1. சீர்காழி (தனி)
2. பூம்புகார்
3. மயிலாடுதுறை
4. நாகப்பட்டினம்
5. வேதாரண்யம்
6. கீழ்வேலூர்

திருவாரூர் மாவட்டம்
1. நன்னிலம்
2. திருவாரூர்
3. திருத்துறைப்பூண்டி (தனி)
4. மன்னார்குடி

தஞ்சாவூர் மாவட்டம்
1. பட்டுக்கோட்டை
2. பேராவூரணி
3. ஒரத்தநாடு
4. தஞ்சாவூர்
5. திருவையாறு
6. பாபநாசம்
7. கும்பகோணம்
8. திருவிடைமருதூர் (தனி)

புதுக்கோட்டை மாவட்டம்
1. திருமயம்
2. புதுக்கோட்டை
3. ஆலங்குடி
4. அறந்தாங்கி
5. விராலி மலை
6. கந்தர்வக்கோட்டை (தனி)

சிவகங்கை மாவட்டம்
1. திருப்பத்தூர்
2. காரைக்குடி
3. சிவகங்கை
4. மானாமதுரை (தனி)

ராமநாதபுரம் மாவட்டம்
1. திருவாடாணை
2. பரமக்குடி
3. ராமநாதபுரம்
4. முதுகுளத்தூர்

விருதுநகர் மாவட்டம்
1. அருப்புக்கோட்டை
2. சாத்தூர்
3. விருதுநகர்
4. சிவகாசி
5. ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் (தனி)
6. இராஜபாளையம்
7. திருச்சுழி

தூத்துக்குடி மாவட்டம்
1. விளாத்திகுளம்
2. ஒட்டப்பிடாரம் (தனி)
3. கோவில்பட்டி
4. திருச்செந்தூர்
5. ஸ்ரீவைகுண்டம்
6. தூத்துக்குடி

திருநெல்வேலி மாவட்டம்
1. சங்கரன்கோயில் (தனி)
2. வாசுதேவநல்லூர் (தனி)
3. கடையநல்லூர்
4. தென்காசி
5. ஆலங்குளம்
6. திருநெல்வேலி
7. பாளையங்கோட்டை
8. அம்பாசமுத்திரம்
9. நாங்குநேரி
10. ராதாபுரம்

கன்னியாகுமரி மாவட்டம்
1. கன்னியாகுமரி
2. நாகர்கோயில்
3. குளச்சல்
4. பத்மநாபபுரம்
5. விளவங்கோடு
6. கிள்ளியூர்

தமிழக சட்டசபைத் தொகுதிகள்

தமிழக சட்டசபைத் தொகுதிகள்

1. கும்மிடிப்பூண்டி
2. பொன்னேரி (தனி)
3. திருத்தணி
4. திருவள்ளூர்
5. பூந்தமல்லி (தனி)
6. ஆவடி
7. மதுரவாயல்
8. அம்பத்தூர்
9. மாதவரம்
10. திருவொற்றியூர்

11. டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன் நகர்
12. பெரம்பூர்
13. கொளத்தூர்
14. வில்லிவாக்கம்
15. திரு.வி.க.நகர் (தனி)
16. எழும்பூர் (தனி)
17. ராயபுரம்
18. துறைமுகம்
19. சேப்பாக்கம் - திருவல்லிக்கேணி
20. ஆயிரம் விளக்கு
21. அண்ணா நகர்
22. விருகம்பாக்கம்
23. சைதாப்பேட்டை
24. தியாகராய நகர்
25. மைலாப்பூர்
26. வேளச்சேரி
27. சோழிங்கநல்லூர்
28. ஆலந்தூர்
29. ஸ்ரீபெரும்புதூர் (தனி)
30. பல்லாவரம்
31. தாம்பரம்
32. செங்கல்பட்டு
33. திருப்போரூர்
34. செய்யூர் (தனி)
35. மதுராந்தகம் (தனி)
36. உத்திரமேரூர்
37. காஞ்சிபுரம்
38. அரக்கோணம்
39. சோளிங்கர்
40. காட்பாடி
41. ராணிப்பேட்டை
42. ஆற்காடு
43. வேலூர்
44. அணைக்கட்டு
45. கீழ்வைத்தியணான் குப்பம் (தனி)
46. குடியாத்தம் (தனி)
47. வாணியம்பாடி
48. ஆம்பூர்
49. ஜோலார்பேட்டை
50. திருப்பத்தூர்
51. ஊத்தங்கரை (தனி)
52. பர்கூர்
53. கிருஷ்ணகிரி
54. வேப்பனஹள்ளி
55. ஓசூர்
56. தளி (தளி)
57. பாலக்கோடு
58. பென்னாகரம்
59. தர்மபுரி
60. பாப்பிரெட்டிபட்டி
61. அரூர் (தனி)
62. செங்கம் (தனி)
63. திருவண்ணாமலை
64. கீழ்ப்பெண்ணாத்தூர்
65. கலசபாக்கம்
66. போளூர்
67. ஆரணி
68. செய்யார்
69. வந்தவாசி (தனி)
70. செஞ்சி
71. மைலம்
72. திண்டிவனம் (தனி)
73. வானூர் (தனி)
74. விழுப்புரம்
75. விக்கிரவாண்டி
76. திருக்கோவிலூர்
77. உளுந்தூர்பேட்டை
78. ரிஷிவந்தியம்
79. சங்கராபுரம்
80. கள்ளக்குறிச்சி (தனி)
81. கங்கவல்லி (தனி)
82. ஆத்தூர் (தனி)
83. ஏற்காடு (ப.கு.)
84. ஓமலூர்
85. மேட்டூர்
86. எடப்பாடி
87. சங்ககிரி
88. சேலம் (மேற்கு)
89. சேலம் (வடக்கு)
90. சேலம் (தெற்கு)
91. வீரபாண்டி
92. ராசிபுரம் (தனி)
93. சேந்தமங்கலம் (ப.கு.)
94. நாமக்கல்
95. பரமத்தி வேலூர்
96. திருச்செங்கோடு
97. குமாரப்பாளையம்
98. ஈரோடு (கிழக்கு)
99. ஈரோடு (மேற்கு)
100. மொடக்குறிச்சி
101. தாராபுரம் (தனி)
102. காங்கேயம்
103. பெருந்துறை
104. பவானி
105. அந்தியூர்
106. கோபிச்செட்டிப்பாளையம்
107. பவானி சாகர் (தனி)
108. உதகமண்டலம்
109. கூடலூர் (தனி)
110. குன்னூர்
111. மேட்டுப்பாளையம்
112. அவினாசி (தனி)
113. திருப்பூர் (வடக்கு)
114. திருப்பூர் (தெற்கு)
115.பல்லடம்
116. சூலூர்
117. கவுண்டம்பாளையம்
118. கோயம்புத்தூர் (வடக்கு)
119. தொண்டாமுத்தூர்
120. கோயம்புத்தூர் (தெற்கு)
121. சிங்காநல்லூர்
122. கிணத்துக்கடவு
123. பொள்ளாச்சி
124. வால்பாறை (தனி)
125. உடுமலைப்பேட்டை
126. மடத்துக்குளம்
127. பழனி
128. ஒட்டன்சத்திரம்
129. ஆத்தூர்
130. நிலக்கோட்டை (தனி)
131. நத்தம்
132. திண்டுக்கல்
133. வேடசந்தூர்
134. அரவக்குறிச்சி
135. கரூர்
136. கிருஷ்ணராயபுரம் (தனி)
137. குளித்தலை
138. மணப்பாறை
139. ஸ்ரீரங்கம்
140. திருச்சிராப்பள்ளி (மேற்கு)
141. திருச்சிராப்பள்ளி (கிழக்கு)
142. திருவெறும்பூர்
143. லால்குடி
144. மண்ணச்சநல்லூர்
145. முசிறி
146. துறையூர் (தனி)
147. பெரம்பலூர் (தனி)
148. குன்னம்
149. அரியலூர்
150. ஜெயங்கொண்டம்
151. திட்டக்குடி (தனி)
152. விருத்தாசலம்
153. நெய்வேலி
154. பண்ருட்டி
155. கடலூர்
156. குறிஞ்சிப்பாடி
157. புவனகிரி
158. சிதம்பரம்
159. காட்டுமன்னார் கோயில் (தனி)
160. சீர்காழி (தனி)
161. மயிலாடுதுறை
162. பூம்புகார்
163. நாகப்பட்டினம்
164. கீழ்வேலூர் (தனி)
165. வேதாரண்யம்
166. திருத்துறைப்பூண்டி (தனி)
167. மன்னார்குடி
168. திருவாரூர்
169. நன்னிலம்
170. திருவிடைமருதூர் (தனி)
171. கும்பகோணம்
172. பாபநாசம்
173. திருவையாரு
174. தஞ்சாவூர்
175. ஒரத்தநாடு
176. பட்டுக்கோட்டை
177. பேராவூரணி
178. கந்தர்வக்கோட்டை (தனி)
179. விராலிமலை
180. புதுக்கோட்டை
181. திருமயம்
182. ஆலங்குடி
183. அறந்தாங்கி
184. காரைக்குடி
185. திருப்பத்தூர்
186. சிவகங்கை
187. மானாமதுரை (தனி)
188. மேலூர்
189. மதுரை (கிழக்கு)
190. சோழவந்தான் (தனி)
191. மதுரை (வடக்கு)
192. மதுரை (தெற்கு)
193. மதுரை (மையம்)
194. மதுரை (மேற்கு)
195. திருப்பரங்குன்றம்
196. திருமங்கலம்
197. உசிலம்பட்டி
198. ஆண்டிப்பட்டி
199. பெரியகுளம் (தனி)
200. போடிநாயக்கனூர்
201. கம்பம்
202. ராஜபாளையம்
203. ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர் (தனி)
204. சாத்தூர்
205. சிவகாசி
206. விருதுநகர்
207. அருப்புக்கோட்டை
208. திருச்சுழி
209. பரமக்குடி (தனி)
210. திருவாடனை
211. ராமநாதபுரம்
212. முதுகுளத்தூர்
213. விளாத்திகுளம்
214. தூத்துக்குடி
215. திருச்செந்தூர்
216. ஸ்ரீவைகுண்டம்
217. ஓட்டப்பிடாரம் (தனி)
218. கோவில்பட்டி
219. சங்கரன்கோவில் (தனி)
220. வாசுதேவநல்லூர் (தனி)
221. கடையநல்லூர்
222. தென்காசி
223. ஆலங்குளம்
224. திருநெல்வேலி
225. அம்பாசமுத்திரம்
226. பாளையங்கோட்டை
227. நாங்குநேரி
228. ராதாபுரம்
229. கன்னியாகுமரி
230. நாகர்கோவில்
231. குளச்சல்
232. பத்மநாபபுரம்
233. விளவன்கோடு
234. கிள்ளியூர்

பாராளுமன்ற தொகுதி வாரியாக சட்டமன்ற தொகுதிகள்

பாராளுமன்ற தொகுதி வாரியாக சட்டமன்ற தொகுதிகள்

இந்தியா முழுவதும் தொகுதிகள் மறுசீரமைக்கப்பட்டது. அதன்படி தமிழகத்தில் தொகுதிகள் சீரமைக்கப்பட்டன. பாராளுமன்ற தொகுதிகள் வாரியாக தமிழக சட்டமன்ற தொகுதிகள் ப‌ட்டிய‌ல் இங்கே...

1. திருவள்ளூர் (தனி) பாராளுமன்ற தொகுதி
1. கும்மிடிப்பூண்டி
2. பொன்னேரி (தனி)
3. திருவள்ளூர்
4. பூந்தமல்லி (தனி)
5. ஆவடி
6. மாதவரம்


2. வட சென்னை பாராளுமன்ற தொகுதி
1. திருவொற்றியூர்
2. டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன் நகர்
3. பெரம்பூர்
4. கொளத்தூர்
5. திரு.வி.க. நகர் (தனி)
6. ராயபுரம்

3. தென் சென்னை பாராளுமன்ற தொகுதி
1. விருகம்பாக்கம்
2. சைதாப்பேட்டை
3. தியாகராயநகர்
4. மயிலாப்பூர்
5. வேளச்சேரி
6. சோழிங்கநல்லூர்

4. மத்திய சென்னை பாராளுமன்ற தொகுதி
1. வில்லிவாக்கம்
2. எழும்பூர் (தனி)
3. துறைமுகம்
4. சேப்பாக்கம் - திருவல்லிக்கேணி
5. ஆயிரம் விளக்கு
6. அண்ணாநகர்

5. ஸ்ரீபெரும்புதூர் பாராளுமன்ற தொகுதி
1. மதுரவாயல்
2. அம்பத்தூர்
3. ஆலந்தூர்
4. ஸ்ரீபெரும்புதூர் (தனி)
5. பல்லாவரம்
6. தாம்பரம்

6. காஞ்சிபுரம் (தனி) பாராளுமன்ற தொகுதி
1. செங்கல்பட்டு
2. திருப்போரூர்
3. செய்யூர் (தனி)
4. மதுராந்தகம் (தனி)
5. உத்திரமேரூர்
6. காஞ்சிபுரம்

7. அரக்கோணம் பாராளுமன்ற தொகுதி
1. திருத்தணி
2. அரக்கோணம் (தனி)
3. சோளிங்கர்
4. காட்பாடி
5. ராணிப்பேட்டை
6. ஆற்காடு

8. வேலூர் பாராளுமன்ற தொகுதி
1. வேலூர்
2. அணைக்கட்டு
3. கீழ்வைத்தியணான் குப்பம் (தனி)
4. குடியாத்தம் (தனி)
5. ஆம்பூர்
6. வாணியம்பாடி

9. கிருஷ்ணகிரி பாராளுமன்ற தொகுதி
1. ஊத்தங்கரை (தனி)
2. பர்கூர்
3. கிருஷ்ணகிரி
4. வேப்பனஹள்ளி
5. ஓசூர்
6. தளி

10. தர்மபுரி பாராளுமன்ற தொகுதி
1. பாலக்கோடு
2. பென்னாகரம்
3. தர்மபுரி
4. பாப்பிரெட்டிபட்டி
5. அரூர் (தனி)
6. மேட்டூர்

11. திருவண்ணாமலை பாராளுமன்ற தொகுதி
1. ஜோலார்பேட்டை
2. திருப்பத்தூர்
3. செங்கம் (தனி)
4. திருவண்ணாமலை
5. கீழ்பெண்ணாத்தூர்
6. கலசப்பாக்கம்

12. ஆரணி பாராளுமன்ற தொகுதி
1. போளூர்
2. ஆரணி
3. செய்யார்
4. வந்தவாசி (தனி)
5. செஞ்சி
6. மைலம்

13. விழுப்புரம் (தனி) பாராளுமன்ற தொகுதி
1. திண்டிவனம் (தனி)
2. வானூர் (தனி)
3. விழுப்புரம்
4. விக்கிரவாண்டி
5. திருக்கோயிலூர்
6. உளுந்தூர்பேட்டை

14. கள்ளக்குறிச்சி பாராளுமன்ற தொகுதி
1. ரிஷிவந்தியம்
2. சங்கராபுரம்
3. கள்ளக்குறிச்சி (தனி)
4. கங்கவல்லி (தனி)
5. ஆத்தூர் (தனி)
6. ஏற்காடு (தனி - பழங்குடியினர்)

15. சேலம் பாராளுமன்ற தொகுதி
1. ஓமலூர்
2. எடப்பாடி
3. சேலம் (மேற்கு)
4. சேலம் (வடக்கு)
5. சேலம் (தெற்கு)
6. வீரபாண்டி

16. நாமக்கல் பாராளுமன்ற தொகுதி
1. சங்ககிரி
2. ராசிபுரம் (தனி)
3. சேந்தமங்கலம் (தனி - பழங்குடியினர்)
4. நாமக்கல்
5. பரமத்தி வேலூர்
6. திருச்செங்கோடு

17. ஈரோடு பாராளுமன்ற தொகுதி
1. குமாரபாளையம்
2. ஈரோடு (கிழக்கு)
3. ஈரோடு (மேற்கு)
4. மொடக்குறிச்சி
5. தாராபுரம் (தனி)
6. காங்கேயம்

18. திருப்பூர் பாராளுமன்ற தொகுதி
1. பெருந்துறை
2. பவானி
3. அந்தியூர்
4. கோபிச்செட்டிபாளையம்
5. திருப்பூர் (வடக்கு)
6. திருப்பூர் (தெற்கு)

19. நீலகிரி (தனி) பாராளுமன்ற தொகுதி
1. பவானிசாகர் (தனி)
2. உதகமண்டலம்
3. கூடலூர் (தனி)
4. குன்னூர்
5. மேட்டுப்பாளையம்
6. அவிநாசி

20. கோயம்புத்தூர் பாராளுமன்ற தொகுதி
1. பல்லடம்
2. சூலூர்
3. கவுண்டம்பாளையம்
4. கோயம்புத்தூர் (வடக்கு)
5. கோயம்புத்தூர் (தெற்கு)
6. சிங்காநல்லூர்

21. பொள்ளாச்சி பாராளுமன்ற தொகுதி
1. தொண்டாமுத்தூர்
2. கிணத்துக்கடவு
3. பொள்ளாச்சி
4. வால்பாறை (தனி)
5. உடுமலைப்பேட்டை
6. மடத்துக்குளம்

22. திண்டுக்கல் பாராளுமன்ற தொகுதி
1. பழனி
2. ஒட்டன்சத்திரம்
3. ஆத்தூர்
4. நிலக்கோட்டை (தனி)
5. நத்தம்
6. திண்டுக்கல்

23. கரூர் பாராளுமன்ற தொகுதி
1. வேடசந்தூர்
2. அரவக்குறிச்சி
3. கரூர்
4. கிருஷ்ணராயபுரம் (தனி)
5. மணப்பாறை
6. விராலிமலை

24. திருச்சி பாராளுமன்ற தொகுதி
1. ஸ்ரீரங்கம்
2. திருச்சி (மேற்கு)
3. திருச்சி (கிழக்கு)
4. திருவெறும்பூர்
5. கந்தர்வகோட்டை (தனி)
6. புதுக்கோட்டை

25. பெரம்பலூர் பாராளுமன்ற தொகுதி
1. குளித்தலை
2. லால்குடி
3. மண்ணச்சநல்லூர்
4. முசிறி
5. துறையூர் (தனி)
6. பெரம்பலூர் (தனி)

26. கடலூர் பாராளுமன்ற தொகுதி
1. திட்டக்குடி (தனி)
2. விருத்தாசலம்
3. நெய்வேலி
4. பண்ருட்டி
5. கடலூர்
6. குறிஞ்சிப்பாடி

27. சிதம்பரம் (தனி) பாராளுமன்ற தொகுதி
1. குன்னம்
2. அரியலூர்
3. ஜெயங்கொண்டம்
4. புவனகிரி
5. சிதம்பரம்
6. காட்டுமன்னார்கோவில் (தனி)

28. மயிலாடுதுறை பாராளுமன்ற தொகுதி
1. சீர்காழி (தனி)
2. மயிலாடுதுறை
3. பூம்புகார்
4. திருவிடைமருதூர் (தனி)
5. கும்பகோணம்
6. பாபநாசம்

29. நாகபட்டினம் (தனி) பாராளுமன்ற தொகுதி
1. நாகபட்டினம்
2. கீழ்வேலூர் (தனி)
3. வேதாரண்யம்
4. திருத்துறைப்பூண்டி (தனி)
5. திருவாரூர்
6. நன்னிலம்

30. தஞ்சாவூர் பாராளுமன்ற தொகுதி
1. மன்னார்குடி
2. திருவையாறு
3. தஞ்சாவூர்
4. ஒரத்தநாடு
5. பட்டுக்கோட்டை
6. பேராவூரணி

31. சிவகங்கை பாராளுமன்ற தொகுதி
1. திருமயம்
2. ஆலங்குடி
3. காரைக்குடி
4. திருப்புத்தூர்
5. சிவகங்கை
6. மானாமதுரை (தனி)

32. மதுரை பாராளுமன்ற தொகுதி
1. மேலூர்
2. மதுரை கிழக்கு
3. மதுரை வடக்கு
4. மதுரை தெற்கு
5. மதுரை மையம்
6. மதுரை மேற்கு

33. தேனி பாராளுமன்ற தொகுதி
1. சோழவந்தான் (தனி)
2. உசிலம்பட்டி
3. ஆண்டிபட்டி
4. பெரியகுளம் (தனி)
5. போடிநாயக்கனூர்
6. கம்பம்

34. விருதுநகர் பாராளுமன்ற தொகுதி
1. திருப்பரங்குன்றம்
2. திருமங்கலம்
3. சாத்தூர்
4. சிவகாசி
5. விருதுநகர்
6. அருப்புக்கோட்டை

35. ராமநாதபுரம் பாராளுமன்ற தொகுதி
1. அறந்தாங்கி
2. திருச்சுழி
3. பரமக்குடி (தனி)
4. திருவாடானை
5. ராமநாதபுரம்
6. முதுகுளத்தூர்

36. தூத்துக்குடி பாராளுமன்ற தொகுதி
1. விளாத்திகுளம்
2. தூத்துக்குடி
3. திருச்செந்தூர்
4. ஸ்ரீவைகுண்டம்
5. ஒட்டபிடாரம் (தனி)
6. கோவில்பட்டி

37. தென்காசி (தனி) பாராளுமன்ற தொகுதி
1. ராஜபாளையம்
2. ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் (தனி)
3. சங்கரன்கோவில் (தனி)
4. வாசுதேவநல்லூர் (தனி)
5. கடையநல்லூர்
6. தென்காசி

38. திருநெல்வேலி பாராளுமன்ற தொகுதி
1. ஆலங்குளம்
2. திருநெல்வேலி
3. அம்பாசமுத்திரம்
4. பாளையங்கோட்டை
5. நாங்குநேரி
6. ராதாபுரம்

39. கன்னியாகுமரி பாராளுமன்ற தொகுதி
1. கன்னியாகுமரி
2. நாகர்கோவில்
3. குளச்சல்
4. பத்மநாபபுரம்
5. விளவன்கோடு
6. கிள்ளியூர்

எம்.ஜி.ஆர் முதுகின் மீது சவரி செய்யும் விசயகாந்த்...

 எம்.ஜி.ஆர் அவர்கள் விண்ணுலகம் சென்று கிட்டத்தட்ட 22 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன.

எம்.ஜி.ஆர் அவர்கள் மறைந்த நாள் முதல் இன்று வரை நடைபெற்ற தேர்தல்களில் எம்.ஜி.ஆர் பெயரைச் சொல்லியே ஓட்டுக்களை வாங்கிக்கொண்டு இருந்தனர் அ.தி.மு.கவினர்.

ஆனாலும் இது ஏற்றுகொள்ளக் கூடியதாக இருந்தது.
எம்.ஜி.ஆர். அவர்கள் ஆரம்பித்த கட்சி, அவருடன் இருந்த பலர் இன்றும் அ.தி.மு.கவில் உள்ளனர். எம்.ஜிஆருடன் பணியாற்றி உள்ளனர். ஆதலால் அவர்களுக்கு அந்த உரிமை உண்டு.

எம்.ஜி.ஆருக்கும் தனக்கும் துளிகூட சம்மந்தமில்லாத விஜயகாந்த் தன்னை கருப்பு எம்.ஜி.ஆர் என்று கூறிக் கொண்டு தம்பட்டம் அடிப்பது எந்த வகையில் நியாயம்?.

எம்.ஜி.ஆரின் பெயரைச்சொல்லி ஓட்டுக்களையும் புகழையும் அவரை போல முதல்வராகவும் வருவதற்கு ஆசைப்படும் விஜயகாந்துக்கு என்ன உரிமை உள்ளது.

எம்.ஜி.ஆரின் அ.தி.மு.க கட்சித் தொண்டராக இருந்தாரா?
அ.தி.மு.க கட்சியின் கட்சி பதவியில் இருந்தாரா?.
அ.தி.மு.க கட்சி சார்பில் போட்டியிட்டு
கவுன்சிலராகவோ,

ஊராட்சி மன்றத் தலைவராகவோ,
நகர் மன்றத் தலைவராகவோ,
ஒரு எம்.எல்.ஏவாகவோ,
அட ஒரு உண்மை விசுவாசியாக, தொண்டனாக இருந்தாரா ?
எதுவுமே இல்லை.என்றே சொல்ல வேண்டும்.
அட இது எல்லாத்துக்கும் மேலே எம்.ஜி.ஆரிடம் இருந்த
அன்பு,
பண்பு,
நல்ல குண நலன்கள்,
கட்டுப் பாடுகள்,
நெருங்கி பழகக் கூடியத் தன்மை,
பிறருக்கு மதிப்பும் மரியாதையும் அளிக்கும் குணம்,
பாராட்டும் குணம், etc..
இவற்றில் ஏதாவது ஒன்று உள்ளதா ?….
இந்த க(வெ)ருப்பு எம்.ஜி.ஆர். விஜயகாந்திடம்.
எம்.ஜி.ஆர் தேர்தல் நேரத்தில் பயன்படுத்திய வாகனத்தை வாங்கிவிட்டு அதில் பிரச்சாரம் செய்தால் எம்.ஜி.ஆர் ஆகிட முடியுமா?
எம்.ஜி.ஆர் நடித்த படத்தில் உள்ள பாடலை ரிமிக்ஸ் செய்து ஆடி நடித்தால் எம்.ஜி.ஆர். என்று கூறி விட முடியுமா?.
திடீரென்று இவர் கட்சி ஆரம்பிப்பாராம்,
கட்சிக்கும், தனக்கும் எந்த கொள்கையும் கிடையாதாம்.
ஆனால் தேர்தலில் நின்று ஓட்டுகளைப் பெற, பெரும் புகழும் அடைய, எம்.ஜி.ஆரின் பெயரை உபயோகித்துக் கொண்டு இருக்கின்றார்.
எம்.ஜி.ஆர் மறைந்து கிட்டத்தட்ட 22 வருடங்கள் ஆகிவிட்டன.
இன்னமும் அவர் பெயரை சொல்லி ஒட்டு கேட்க்க வெட்கமாக இல்லை.
அ.தி.மு.க கட்சியினர் கேட்டால்கூட பரவாயில்லை.
துளியும் சம்மந்தமில்லாத நீங்கள்
ஓட்டுக்காக,
புகழுக்காக,
பிரபலம் அடைவதற்காக

எம்.ஜி.ஆரின் பெயரை சொல்லி ஒட்டு கேட்க வெட்கமாக இல்லையா?
ஆரம்ப காலத்தில் இருந்தே எம்.ஜி.ஆரின் ரசிகராக வளர்ந்தவராம்.
எம்.ஜி.ஆரை தனது மானசீக குருவாக ஏற்றுக் கொண்டவராம்.
ஆனாலும் ,எம்.ஜி.ஆர உயிருடன் இருக்கும் வரை அவர நேரில் சந்தித்து பேசும் வாய்ப்பே அமையவில்லையாம்.
எம்.ஜி.ஆருக்கு மக்கள் தலைவர் என்று பெயர் வந்ததே அவர் மக்களிடத்தில் அன்பாகவும், பண்பாகவும், பாசத்துடனும் நெருங்கி பழகியதால்தான்.

எளிதில் பார்க்கக் கூடியத் தலைவர்தான் மக்கள் தலைவர் எம்.ஜி.ஆர்.
அப்படிப்பட்ட எம்.ஜி.ஆரை பார்க்க இந்த விஜயகாந்துக்கு ஒரு நாள் கூட நேரமில்லாமல் இருந்தது ஆச்சச்சரியம்தான். ?
எம்.ஜி.ஆர் உயிருடன் இருந்த காலங்களில் விஜயகாந்த் என்ன வெளிநாட்டிலா இருந்தார்?
பார்க்க முடியாதபடிக்கு எம்.ஜி.ஆர் வெளிநாட்டில் இருந்தாரா ?
எம்.ஜி.ஆரும் சென்னையில்தான் இருந்தார். நீங்களும் சென்னையில்தான் இருந்தீர்கள்.
மானசீக குரு உயிருடன் இருக்கும்போதே பார்க்க முடியாத உங்களுக்கு அவரின் பெயரை அதுவும்
இறந்த பின்னர்
இத்தனை நாள் உபயோகிக்காத நீங்கள்,
அரசியலில் ஈடுபட்ட
பின்னர் ஏன் உபயோகிக்க வேண்டும்.
உங்களது சுய நலத்திற்காக எம்.ஜி.ஆரின் பெயரை உபயோகிக்க அவசியம் என்ன ?

என்ன உரிமை இருக்கின்றது ?.

இப்படி அடுத்தவர் பெயரை சொல்லி ஓட்டுகளை பெற நினைப்பது கேவலமாக இல்லை?.

நாங்கள் எல்லாம் முட்டாள்கள், நீர் ஒருவர்தான் புத்திசாலியிலும் அதி புத்திசாலி என்று நினைத்துக்கொண்டு இருக்கின்றீரோ?
உங்களுக்கு என்று சுய சிந்தனையில்லையா?.

உங்களுக்கு தைரியமிருந்தால் உங்கள் கட்சி கொள்கை, செயல் பாடுகள், செய்த நன்மைகள், செய்யப்போகும் நன்மைகள், வெளிப்படையான திட்டங்களைச் சொல்லி ஒட்டு கேட்கலாமே?.

விருத்தாச்சல தொகுதிக்கு நீங்கள்தானே எம்.எல்.ஏவாக இருக்கிறீர்.
கடந்த மூன்றரை ஆண்டுகளாக நீங்கள் உங்கள் தொகுதியில் செய்த நன்மைகளை சொல்லி ஒட்டு கேட்கலாமே?.

இந்த மூன்றரை ஆண்டுகளில் மக்களுக்ககா நீங்கள் செய்த போராட்டங்களையும், ஆர்ப்பாட்டங்களையும், அதன் மூலம் மக்கள் அடைந்த பயன்களைச் சொல்லி ஒட்டு கேட்கலாமே?.

இந்த மூன்றரை ஆண்டுகளில் உங்கள் தொகுதியில் லஞ்சங்களை ஒழித்து காட்டியிருந்தால் அதை சொல்லி ஒட்டு கேட்கலாமே?.

தொகுதிக்கு மக்களுக்கு தேர்தல் நேரத்தில் கொடுத்த வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றியிருந்தால், அதை சொல்லி ஒட்டு கேட்கலாமே?.
இந்த மூன்றரை ஆண்டுகளில் உங்களது விருத்தாச்சல தொகுதியை ஒரு முன் மாதிரியான தொகுதியாக மாற்றிக் காட்டியிருந்தால் அதை சொல்லி ஒட்டு கேட்கலாமே?.

உங்கள் மூலம் பல நலத் திட்டங்ககளை தமிழக அரசு செய்து இருந்தால் அதை சொல்லி ஒட்டு கேட்கலாமே?.
மக்களின் குறைகளை கொஞ்சமாவது நிறைவேற்றியிருந்தால் அதை சொல்லியாவது ஒட்டு கேட்கலாமே?.
ஏன், பயமாக இருக்கின்றதா?

கட்சி கொள்கையுமில்லை, உருப்படியான செயல்பாடுகளும் இல்லை, செய்த நன்மைகள், செய்யப் போகும் நன்மைகள் என்னவென்று தெரியவில்லை, திட்டங்கள் என்னவென்று தெரியவில்லை, எப்படி ஒட்டு கேட்பது ?..

அதனால் உங்களுக்கு பயம் இருப்பது ஆச்சரியமில்லை.
இப்படி இருக்கும் நிலையில் எப்படி ஒட்டு கேட்பது என்று முழித்துக் கொண்டு இருக்கும் சூழ்நிலையில் எம்.ஜி.ஆர் பெயரை சொல்லி ஓட்டுகளை வாங்க நினைத்துக் கொண்டு இருக்கின்றீரோ ?.
அது, கனவிலும் நடக்காது. நாங்க என்ன முட்டளுங்களுன்னு நெனைச்சிங்களா ?

எம்.ஜி.ஆரின் உண்மையான ரசிகர்கள், விசுவாசிகள் என்றால் சத்தியமாக உங்களுக்கு ஒட்டு போடா மாட்டார்கள்.
ஒருவேளை மாற்று கட்சியினருக்குக் கூட தங்கள் ஓட்டுகளைப் போடலாமே தவிர ஒரு போதும் உங்களுக்கு ஒட்டு போடா மாட்டார்கள்.
எம்.ஜி.ஆரின் உண்மையான ரசிகர்கள், விசுவாசிகள் தயவு செய்து தே.மு.தி.கவிற்கு உங்களது ஓட்டுக்களைப் போட்டுவிடாதீர்கள்.
அப்படி நீங்கள் போட்டால், எம்.ஜி.ஆரின் ஆன்மா கூட மன்னிக்காது.

டீ(தேநீர்) கடையான தேமுதிக அலுவலகம்...

டீ கடையான தேமுதிக அலுவலகம்.

 தலைநகர் தில்லியில தே.மு.தி.க., ஆபீசை விஜயகாந்த் திறந்து வச்சாரு. அப்ப நடந்த தடபுடல் விழாவுக்கு, தமிழகம் முழுவதும் இருந்து கட்சிக்காரங்க விமானத்தளையும் ரயில்லயும் கைகாசப் போட்டு கஷ்டப்பட்டு போனாங்க. தில்லி கட்சி ஆபீஸ்ல இருந்த ரிஜிஸ்டர்ல கையெழுத்து போட்டு, எல்லாரும் சந்தோசப்பட்டு, அடுத்த பிரதமர் & ஜனாதிபதி விஜயகாந்துதான் என்று கோஷம் போட்டுட்டு தமிழகம் வந்து சேந்தாங்க.

இப்போ என்ன மேட்டருன்னா , செப்டெம்பர் மாசம் 29ம் தேதி, தமிழக  மீனவர்கள், இலங்கைக் கடற்படையினரால் தாக்கப்படும் பிரச்னைக்காக, தில்லியில விஜயகாந்த் உண்ணாவிரதம் (நாடகம்) இருந்தாரு. அதுல கலந்துகிரதுக்காக, வழக்கம் போல தங்களது கை காசை போட்டு விமானத்திலும் ரயில்லயும் இங்கிருந்து போன கட்சிக்காரங்க,  ஆசை ஆசையா மிகுந்த பொறுப்புணர்வோடு ஒரு ஆர்வக் கோளாறுல, தில்லி கட்சி ஆபீஸில் இருக்கும் ரிஜிஸ்டர்ல கையெழுத்து போட கட்சி ஆபீஸ தேடிப் போய் இருக்காங்க.

தேடு தேடுன்னு தேடி இருக்காங்க..கட்சி ஆபீசைக் காணோமாம். வடிவேலு காமெடி பாணியில்  “கட்சி ஆபீசைக் காணோம் ” “கட்சி ஆபீசைக் காணோம் “ அப்படின்னு ஒருத்தர் மாத்தி ஒருத்தர் தங்களுக்குள் புலம்பிகிட்டு இருந்தாங்களாம்.

கடைசியா அக்கம்பக்கம் விசாரிச்சு கட்சி ஆபீஸ் இருந்த இடத்தை கண்டுபிடுச்சவுங்க….அப்படியே ஷாக் ஆயிட்டாங்களாம்.

கட்சி ஆபீஸ் இருந்த இடத்துல டீக்கடைதான் இருந்துச்சாம்.

ஒரு நிமிஷம் ஆடிப்போன கட்சிக்காரங்க என்ன எதுன்னு விசாரிச்சப்ப, மாசம் 13,000 வாடகை தர முடியாம கட்சி ஆபீசைக் காலி செஞ்சுட்டதா சொல்லி இருக்காங்க.

இதை கேட்டு மேலும் அதிர்ச்சியான கட்சிக்காரங்க நொந்து போய் திரும்பி வந்து இருக்காங்க.

தமிழ்நாட்டுலேயே இன்னும் பெரிதாக சாதிக்க முடியாம இருக்கும் தேமுதிக கட்சிக்கும், விஜயகாந்துக்கும் தில்லியில் கட்சி ஆபீசை ஆரம்பித்தது எல்லாம் தேவையா.

 

அப்படியே தேவை என்றால் வாடகையை கொடுத்து கட்சி ஆபீசை மூடாமல் இருந்திருக்கலாம். குறைந்த வாடகைக்கு வேறு இடம் மாறி இருக்கலாம்.

ஒரு வேளை இப்படி இருக்கலாம், கட்சி ஆபீசுக்கு மாசா மாசம் வாடகை கட்ட சரியான ஒரு உண்மைத் தொண்டர் கிடைக்கவில்லை போல.

ஆகாயத்தில் கோட்டைகட்ட ஆசைப் பட்டால் இப்படித்தான்.

விரலுக்கு ஏற்ற வீக்கம் வேண்டும்.

படிப்படியாக முன்னேற நினைக்காமல் ஓவர் நைட்டுல முதல்வரா, பிரதமரா, ஜனாதிபதியா ஆயிடலாம்னு நினைச்சா இப்படித்தான்.

எதுக்கு இப்படி கட்சி ஆபீஸ திறக்கனும், வாடகை கூட கட்ட முடியாம மூடனும்.இந்த பந்தா எல்லாம் தேவையா.

தன்னோட கட்சி ஆபீசுக்கு 13,000 ரூபாய் கட்ட முடியாத நிலையிலா இருக்கிறார் விஜயகாந்த்?.எல்லா செலவுகளையும் தொண்டர்களின் தலையில் கட்டுவிடலாம் என்ற ஒரு அற்ப புத்திதான்.

என்னிக்கு இவரைப் பத்தி, இவரோட கட்சிக்காரங்க தெரிஞ்சு புரிஞ்சிக்கப் போறாங்களோ. பாவம்.

மக்களை ஏமற்றும் விஜயகாந்...வன்னிய இளைஞர்களே ஏமாறாதீர்..

அடுத்தவர் முதுகில் சவாரி செய்யும் ஆட்களை நாம் பார்த்திருக்க கூடும். அடுத்தவருடைய பெர்யர்களையும், பட்டங்களையும் தன்னுடன் இணைத்துக் கொண்ட ஒரு மகா ( கேவலமான ) மனிதர் இருக்கின்றார்.
அவரு வேற யாருமில்லைங்க…..நம்ம புரட்சி கலைஞர், கருப்பு எம்.ஜி.யார் விஜயகாந்து தாங்க.
இப்படி பெயர்களையும் பட்டங்ககளையும் தன்னுடன் இணைத்துக் கொண்டு இவர் அடைந்த பேரும் புகழும் மிக அதிகமே.
எப்படி என்று பார்ப்போம்.
அ. விஜயகாந்தாக மாறிய விஜயராஜ் அழகர்சாமி நாயுடு:
விஜயராஜ் அவர்கள் சினிமா உலகில் நுழைய, பிரபலமாக  ஆசை பட்டு தனது பெயரில் உள்ள “ராஜ்” இனை நீக்கி விட்டு …. அப்பொழுது மிக பிரபலமாக பேசப்பட்ட சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்தை போல் வர வேண்டும் என்று எண்ணி ரஜினியின் பெயரில் இருக்கும் காந்தை எடுத்து தனது பெயரோடு ஒட்டிக் கொண்டு விஜயராஜ்……விஜயகாந்தாக மாறினார்.
அதன் மூலம் பேரும் புகழும் வந்தது.
ஆ. புரட்சி கலைஞராக மாறிய விஜயகாந்த்:
புரட்சி கலைஞர் என்று அழைக்கப்படும் இவர் என்ன புரட்சி செய்தார். பசுமை புரட்சியா ? கல்வி புரட்சியா ?. அல்லது மக்கள் நலனுக்காக பல போராட்டங்கள் நடத்தி மக்கள் புரட்சி செய்தாரா ?. ஒன்றுமே செய்ய வில்லை.
நமது தமிழக முதல்வர் மாண்புமிகு கருணாநிதியை விரும்புவர்களும் விரும்பாதவர்கள்கூட அவரைக் கலைஞர் என்று பெருமையாக அழைத்து புகழாரம் சூட்டுவர்.
கலைஞரிடம் மதிப்பும் மரியாதையும் இருப்பதை போல் காட்டிக் கொண்டு ஆட்டுத் தோல் போர்த்தி கொண்ட ஒரு நரி போல் அவரிடம் நட்பாக இருந்து கொண்டு, கலைஞரிடம் அளவற்ற பாசத்துடன் இருப்பதைப் போல் நடித்து கொண்டு, சத்தமில்லாமல் புரட்சியையும் கலைஞரையும் ஏற்கனவே மாற்றிய பெயரோடு அடை மொழி போல் போட்டுக் கொண்டார்.
இதன் மூலம் அவர் அடைந்த பேரும் புகழும் அதிகமே.
இ. தேசிய முற்ப்போக்கு திராவிட கழகம் பெயர் :
விஜயராஜ் விஜயகாந்தாக மாறி, விஜயகாந்துக்கு முன்பு புரட்சி கலைஞர் என்ற அடை மொழியும் போட்டுக் கொண்டு சில காலங்கள் சொல்லும் படியான படங்களில் நடித்து கொண்டு இருந்தார்.
பின்னர் காலங்கள் மாறின, காட்சிகள் மாறின. நடித்த படங்கள் ஓடவில்லை, பார்க்க ஆளுமில்லை என்ற நிலை ஆனது. இந்த நிலையில் அவருக்கு உதித்ததுதான் அரசியல் பிரவேசம். கட்சி ஆரம்பித்தார்.
தேசிய முற்ப்போக்கு திராவிட கழகம் என்று பெயரும் சூட்டினார். கட்சியின் பெயராவது தனது சுய சிந்தனையில் உதித்த பெயரை வைத்தாரா ?. அதுவுமில்லை. கட்சிக்கு பெயர் வைக்க இவர் திரும்பிய இடம் தி.மு.க..
” திராவிட முன்னேற்ற கழகம் ” என்ற பெயரை காப்பி அடித்து கொஞ்சம் உல்டா பண்ணி முற்ப்போக்கு திராவிட கழகம் என்று மாற்றி, அதன் முன் தேசிய என்று போட்டுக் கொண்டார்.
கட்சியின் பேரைக் கூட சுயமாக சிந்தித்து பெயர் வைக்க தெரியாதவர். கட்சிக்கு பெயர் வைப்பதற்கே இவர் இன்னொரு கட்சியை நாட வேண்டியிருக்கின்றது. அப்படி பட்ட இவரெல்லாம் கட்சி ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்று யார் அழுதார்கள்.
ஈ. கருப்பு எம்.ஜி.யார் – விஜயராஜ் :
தேசிய முற்ப்போக்கு திராவிட கழகம் என்று கட்சியும் ஆரம்பித்து விட்டார். சட்ட சபைத் தேர்தல் வந்தது. பிரச்சாரம் செய்ய ஆரம்பித்தார். கட்சியின் பெயர் சூட்ட தி.மு.க தேவைப் பட்டது.
இப்பொழுது அரசியலில், பிரசாரத்தில், மக்களிடம் பிரபலமாக, ஓட்டுக்களை வாங்க இன்னொரு நபரின் பெயர் தேவைப் பட்டது.
அவர் நமது மக்கள் தலைவர் எம்.ஜி.யாரின் பெயர்.
பிரசாரத்திற்கு சென்ற இடமெல்லாம் தன்னை ஒரு கருப்பு எம்.ஜி.யார். என்று கூறி பிரச்சாரம் செய்தார். அவரது ரசிகர்கள் தொண்டர்கள் கருப்பு எம்.ஜி.யார் என்று பேனர்களும் வைத்தனர், அப்படியே கோஷமிட்டனர்.
ஆனால் நம் மக்கள், விஜயகாந்த் ஒரு கருப்பு எம்.ஜி.யார் அல்ல அவர் ஒரு வெறுப்பு எம்.ஜி.யார் என்று தங்களது ஓட்டுகள் மூலம் காட்டினர். எம்..ஜி.யாரின் பெயரைக் கூட சொல்லக் கூட இவருக்கு தகுதியில்லை என்று அந்த நேரங்களில் பலர் கூறினர்.
இனி வரும் காலங்களில் யாரின் பெயரை தன்னுடன் சேர்க்கிறார் என்று பார்க்கலாம்.

மருத்துவர் இராமதாசு அவர்கள் தலைமையில் தமிழகத்தில் மூன்றவது அணி....

தமிழகத்தை நேசிக்கின்ற நல்ல மனங்கள் பல உள்ளன அந்த மனங்களின் உண்மையான ஏக்கங்கள் பல என்றாலும் மிக முக்கியமானது 1967 முதற்கொண்டு தி.மு.க, அ.தி.மு.க ஆகிய இருபெரும்  கட்சிகளே மாறி மாறி அரசாளுகின்றன

இதில் யாராவது ஒருவராவது மக்களுக்கு ஆக்கப்பூர்வமான செயல்களை செய்வார்களா என்றால் எதுவும் இல்லை

இவர்களை தவிர்த்து வேறு யாராவது ஆட்சிக்கு வந்தால் நன்றாக இருக்குமே? என்பதுதான் ஆனால் மாற்று ஏற்பாடாக நல்லவர்கள் யாரும் ஆளும் ஆண்ட தமிழக அரசியல் வானில் தென்பட வில்லை என்பதுதான் யதார்த்த உண்மையாக உள்ளது

காங்கிரஸ் கட்சிக்கு தமிழ்நாட்டில் கைவிட்டுப் போன அதிகாரத்தை மீண்டும் பெறவேண்டும் என்ற எண்ணம் சுத்தமாக கிடையாது

  காங்கிரஸ்காரர்கள் உறக்கத்தில் கூட சோனியா காந்தி எப்போது எந்த நேரத்தில் என்ன முடிவு எடுப்பாரோ நம் கட்சிப் பதவி எப்போது பறிபோகுமோ? என்ற பதபதைப்புத்தான் தொடர்கிறது

பொதுவுடமை கட்சிக்களைப் பற்றி கேட்கவே வேண்டாம் இரவு பகலாக போராட்டங்கள் நடத்துவதில் தான் ஆர்வம் உள்ளதே தவிர  தேசிய அளவிலும் சரி மாநில அளவிலும் சரி மக்கள் பிரச்சனைகளுக்கு நிரந்தர  தீர்வுகள் காண முயற்சிப்போமே என்ற எண்ணம் எப்போதுமே கிடையாது

தங்களது ஆட்சி இருக்கின்ற மாநிலங்களில் கூட அவர்களின் செயல்பாடுகளால் மக்கள் நன்மை அடைகிறார்களா என்றால் இல்லை என்றே சொல்ல வேண்டும்

பா.ஜ.க. போன்ற கட்சிக்களும் கூட தங்களுக்குள் கோஷ்டி சண்டையில்தான் தமிழ் நாட்டிலேக் கூட உள்ளனர் அவர்களை நம்புவதும் மண்குதிரையை நம்புவதும் ஒன்றுதான்

   

சரி நிலமை இப்படியே போனால் கருணாநிதி ஜெயலலிதா போன்ற பூனைகளுக்கு மணிக்கட்டுவது யார்? தமிழகத்தை குடும்ப ஆதிக்கத்திலிருந்தும் மன்னார்குடி சுரண்டலிருந்தும் காப்பாற்றப் போவது யார்?

 
மருத்துவர் இராமதாசு அவர்கள் தலைமையில் தமிழகத்தில் மூன்றவது அணி அமைத்து. மந்திரி சபையில் பங்கெடுத்துக் கொள்ள சொல்லி காங்கிரஸ் மற்றும் உதிரி கட்சிகளை இணைத்து இடதுசாரிகளையும் அரவணைத்து மூன்றாவது அணியை உருவாக்கினால் அரசியலில் மட்டுமல்ல ஆட்சியிலும் மாற்றம் நிச்சயம் ஏற்படும்

கழக மாயங்களை ஒழித்து விட்டால் தமிழகம் வளம் பெறும்...

கருணநிதியை நாம் மட்டுமல்ல காலம் கூட மன்னிக்காது....

தி.மு.க. தோற்க வேண்டும்! ஏன்?

     டெல்லி செங்கோட்டையிலிருந்து கன்னியாகுமரி வட்டகோட்டை வரை தமிழகத்தில் தற்போது நடக்கும் ஆட்சி அலங்கோலத்தைப் பற்றி பேசாதவர்கள் மிக குறைவு, வடக்கில் இருந்து வந்து தமிழகத்தை சுரண்டுகிறார்கள் என்று வீதிதோறும் மேடை போட்டு பாட்டுபாடி தீர்த்தவர்கள், இன்று வடக்கே சென்று ஆட்சி பீடத்தில் ஒட்டிக்கொண்டு ஒட்டுமொத்த தேசத்தையே உண்டுயில்லை என்று ஆக்கி கொண்டிருப்பதாக நாடு முழுவதும் பேசப்படுகிறது தி.மு.காவின் சுரண்டலை தாங்க முடியாமல் திரு. ராகுல்காந்தி கூட கொதித்து போயிருப்பதாக கேள்வி, இப்படி எல்லாதரப்பிலும் கரித்து கொட்டும் அளவிற்கு இவர்கள் செய்த தவறுகள் தான் என்ன? கலைஞர் அரசால் ஒரு ரூபாய்க்கு அரசி உட்பட இரண்டு ஏக்கர் நிலம், இலவசதொலைக்காட்சி பெட்டி, மருத்துவ காப்பிடு திட்டம் என ஏகப்பட்ட நல திட்டங்களை செய்து வருகிறார்களே இவர்களை ஏன் வீட்டுக்கு அனுப்ப வேண்டும்? என சில விவரம் புரியாதவர்கள் கேட்கிறார்கள். அப்படி கேட்பவர்களின் எண்ணிக்கை மிக குறைவு என்றாலும் விளக்கம் சொல்ல வேண்டியது நமது கடமை.

       ஒரு ரூபாய்க்கு ஒரு கிலோ அரிசி என்று மிக பிரமாதமாக விளம்பரபடுத்தபடுகிறது அந்த விளம்பரத்தை மேலோட்டமாக கேட்டோம் என்றால் தமிழ்நாட்டில் பசி கொடுமை என்பதே கலைஞர் ஆட்சியில் இல்லாது போய்விட்டது என்று தோன்றும். ஆற அமர உட்கார்ந்து அரசியை தவிர மற்ற பொருட்களின் விலை நிலவரத்தை ஆராய்ந்து பார்த்தால் வெறும் சோற்றை மட்டுமே சாப்பிட பழகி கொண்டவர்களால் தான் தமிழ்நாட்டில் வாழ முடியும் என்பது தெரியும். பருப்பு விலை காய்கறிகளின் விலை, மசாலா பொருட்களின் விலை, இன்னும் சமையலுக்கு தேவையான மண்ணெய், எரிவாயு, விறகு என்று எல்லாவற்றையும் கணக்கு போட்டு பார்த்தால் ஒரு சிறிய குடும்பத்தை பட்டினி இல்லாமல் நடத்துவதற்கு தினசரி இருநூறு ரூபாயாவது வேண்டும். அடிப்படை தேவைகளுக்கே மாதம் ஆறாயிர ரூபாய் வேண்டும் எனும்போது தண்ணீர் வரி, மின்சார வரி, மருத்துவ செலவு, மற்றும் இதர செலவுகளுக்கு மக்கள் கண்கள் பிதுங்கி விடுகிறார்கள்.

    அதற்காக அரசாங்கம் ஒவ்வொரு குடி மகனுக்கும் மாதம் பத்தாயிரம் உதவி தொகையா தர முடியும்? என்று சிலர் கேட்கலாம் தமிழகத்தில் இருக்கின்ற எந்த மக்களும் உதவி தொகை எதிர்பார்க்கவில்லை. பொருட்களின் விலைவாசி குறைந்தால் தங்களது வருவாய்க்குள் செட்டும் சிக்கனமாக குடும்பத்தை நடத்தி கொள்ளலாம் என்று தான் எதிர்பார்க்கிறார்கள். முன்பெல்லாம் கடைதெருவிற்கு போனால் சட்டை பையில் பணத்தை எடுத்து போயி கைப்பையில் பொருள் வாங்கிவரலாம். இப்போதோ கைப்பையில் பணம் எடுத்து போனாலும் கூட சட்டை பை நிறைய பொருள் கிடைப்பதில்லை.

     விலைவாசி நிலவரம் இப்படியென்றால் மின்சாரத்தின் கதையோ மிக மோசமாக இருக்கிறது. பெரிய தொழிற்சாலை முதல் குழந்தைகள் படிப்பது வரைக்கும் மின்சாரம் இன்று அத்தியாவசிய தேவையாகிவிட்டது. சுமார் ஒரு மணி நேரம் மின்சாரம் இல்லையென்றால் திருப்பூர், கோவை, சிவகாசி போன்ற தொழில் நகரங்களில் உற்பத்தி இழப்பு என்பது பல கோடி ரூபாயை தாண்டிவிடும்.

     இன்று தமிழகம் முழுவதிலுமே பலமணி நேரங்கள் மின்சாரம் இருப்பதில்லை. பலசிறிய தொழிற்சாலைகள் முற்றிலுமாக இயங்க முடியாத நிலைக்கு போய்விட்டன. இதனால் பல தொழிலாளர் குடும்பங்கள் வீதி வந்துவிட கூடும் அபாயம் ஏற்பட்டு உள்ளது. 

   நமது தமிழக அரசோ மின்சார உற்பத்தியை சீர்படுத்துவதற்கு எந்த நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொண்டதாக தெரியவில்லை இரண்டாயிரத்து ஒன்பதில் கூட அதற்கான நடவடிக்கை எடுத்திருந்தால் ஒரளவு பிரச்சனையை சமாளித்து இருக்கலாம். அரசின் மெத்தன போக்கால் விவசாயம், தொழில்துறை, வீடுகள், மருத்துவமனைகள் கூட இருள் அடைந்து வருகிறது.

    இந்த நிலையில் மின்சார கட்டணம் உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. 600 யுனிட்டுகளுக்கு மேல் மின்சாரத்தை பயன்டுத்துபவர்களுக்கு யுனிட்டுக்கு ஒரு ரூபாய் வீதம் ஏற்றியிருப்பது கடும் வேதனைக்குரியது, இன்றைய நிலையில் 300 யுனிட்டுகளுக்கு மேல் உபயோகப்படுத்துபவர்களின் எண்ணிக்கை மிக அதிகம், அதுவும் தற்போது பொருத்தப்பட்டிருக்கும் மின்சார கணக்கீடு டிஜிட்டல் மீட்டர்கள், இண்டிகேட்டர் எரிந்தால் கூட மரவட்டை மாதிரி நகர்ந்து கொண்டேயிருக்கிறது. இப்போது எல்லாம் சாதாரணமாக ஒரு குழல்விளக்கு எரிந்தால் கூட முன்னூறு ரூபாய்க்கு மேல் தான் மின்சாரகட்டணம் வருகிறது.

   தமிழகத்தின் பல ஊர்களில் குடி தண்ணீர் விநியோகம் என்பதே சுத்தமாக கிடையாது. வேலூர் மாவட்டம் குடியாத்தம் நகரில் கார்பேரஷன் குழாயில் குடிதண்ணீர் வந்தே வருட கணக்காகிறது. தர்மபுரி, திருப்பூர், நான்குனேறி, ராதாபுரம், மதுரையின் சில பகுதிகளில் குடிதண்ணீருக்காக ஒரு குடும்பம் மாதம் முந்நூறு ரூபாய்க்கு மேல் செலவு செய்ய வேண்டிய நிலையில் உள்ளது.

  நிலத்தடி நீரை சரியான முறையில் பயன்படுத்தினாலே தமிழகத்தில் குடீநீர் பிரச்சனையே ஏற்படாது. ஆனால் நிலத்தடி நீர் சுண்டி போவதற்கு என்னென்ன செய்ய வேண்டுமோ அத்தனை கெட்ட காரியங்களையும் ஆளும் தரப்பு செய்து கொண்டியிருக்கு, 

   பல நகராட்சிகள், பேரூராட்சிகளில் தெருவிளக்கை கூட பராமரிக்க அக்கறையில்லை. அரசாங்க மருத்துவமனைகளில் குறிப்பாக தலூக்கா தலைநகரங்களிலுள்ள மருத்துவமனைகளில் உயிர்காக்கும் மருந்துக்களே இருப்பில் இருப்பது இல்லை.

     கலைஞர் மருத்துவ காப்பிடு திட்டம் மிகபெரும் சேவைதிட்டமாக அரசாங்கத்தால் விளம்பரபடுத்தப்படுகிறது. உண்மையில் அந்த திட்டத்தால் சில ஏழைகள் பயன்பட்டாலும் கூட, பெருமளவு பயனையும், இலாபத்தையும் அனுபவிப்பது ஆளும் கட்சிகாரர்களுக்கு வேண்டப்பட்ட தனியார் மருத்துவ மனைகளே ஆகும்.

     அரசாங்கத்திலிருந்து நோயாளிக்கு ஒரு லட்சரூபாய் வரை சலுகை வழங்குவதாக கூறப்பட்டாலும் சிகிச்சைக்கு முன்பும், பின்பும் ஏரளமான கட்டண தொகைகளை மருத்துவமனை நிர்வாகம் நோயாளிகளிடமிருந்து கரந்து விடுகிறது. சில குறிப்பிட்ட நோய்களுக்கு தான் கிசிக்கை என்று இருக்கும். போது நோயாளிகளுக்கு அது சம்பந்தமான விவரங்கள் தெரியாத போது மக்களின் அறியாமையை பல மருத்துவ மனைகள் சுயலாபத்தோடு பயன்படுத்துகின்றனர். ஆளும் தரப்புக்கு மிகவும் வேண்டப்பட்ட ஒரு சில மருத்துவமனைகளில் நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சை அளிக்காமலே காப்பிட்டு நிறுவனத்திடமிருந்து பணம் பெற்று கொள்ளப்படுகிறது. இது மருத்துவர்களால் பேப்பர் கேஸ் என்ற பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது. நோயாளிக்கு மயக்கமருந்து கொடுக்கப்பட்ட பிறகு சில செயற்கை கோணங்களில் புகைப்படம் எடுக்கப்பட்டு ஆவணமாக்கப்படுவதாகவும் கேள்வி.

    சமச்சீர் கல்விமுறையை கொண்டு வந்துவிட்டதாக அரசாங்கம் பெருமையடித்து கொள்கிறது. உண்மையில் இந்த கல்விமுறை பாடப்புத்தகங்களில் மட்டுமே இருக்கிறது. நடைமுறையோ, மாணவர்களும், பெற்றோர்களும் திணரும் வண்ணமே உள்ளது.

     தமிழக அமைச்சர்கள் ஒவ்வொருமே தங்களுக்கு என்று தனிதனி கல்லூரிகளை கட்டி வசூல் வேட்டையில் மிக தீவிரமாக இருக்கும் போது மக்களுக்கு பயன்படும் வண்ணம் கட்டண விகிதங்களை அரசாங்கத்தால் எப்படி தீர்மானிக்க முடியும்?

     கல்வியை வியாபார பொருளாக ஆக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே இந்தியை எதிர்த்தவர்கள், ஆங்கிலத்தை வரவேற்று தமிழை அழித்தவர்கள் கல்விக்காக எப்படி சேவை செய்வார்கள். 

       சமுதாயத்தில் நடைமுறை தலைமுறையினரை தமிழ் பண்பாட்டை அறிய முடியாத வண்ணம் இன்று நாடு ஆகிவிட்டது. தமிழக்காக ஒடும் ஏயிலை இடைமறித்து தண்டவாளத்தில் தலைவைத்து, பாளையங்கோட்டை சிறையில் பாம்பும், தேளும் நடுவில் கடுஞ்சிறை அனுபவித்தவர் ஆட்சியில் தமிழ் பண்பாடு காற்றோடு போனதோ இல்லையோ பணக்கார தமிழன் தான் படிக்க முடியும் என்ற நிலை ஏற்பட்டுவிட்டது.

       தி.மு.க. அரசு சொன்னதைதான் செய்யும், செய்ததை தான் சொல்லும் என்று நமது முதல்வர் அவர்கள் அழகான கவிதை மொழியில் பேசி ஐம்பது லட்சம் ஏக்கர் நிலத்தை நிலமில்லாத விவசாயிகளுக்கு தலா இரண்டு ஏக்கராக பிரித்து தரப்போவதாக வாக்குறுதி வழங்கி ஆட்சி பீடத்தில் அமர்ந்தார்கள், 

    ஆட்சிக்காலமும் இன்னும் சில மாதங்களில் முடிய போகிறது. இதுவரை எத்தனை பேர்கள் நிலத்தை பெற்றார்கள் என்று தெரியவில்லை. இது சம்பந்தமாக முதல்வரிடம் கேட்டால் ஐம்பது லட்ச ஏக்கர் நிலமில்லை, இருந்தால் காட்டுகள் பிரித்து தருகிறோம் என்கிறார்.

      இதை தான் ஆரம்பத்தில் வை. கோபால்சாமி, விஜயகாந்த் போன்றவர்கள் மேடைகளில் கேட்டபோது ஏழைகள் நிலம் பெறுவது பிடிக்காதவர்கள் என்று எரிச்சல்பட்டார் முதல்வர், இன்று அவர் கூறுகிறபடியே பன்னாட்டு நிறுவனங்களிடம் குவிந்து கிடக்கும் பல்லாயிர கணக்கான ஏக்கர் நிலங்களையாவது பிரித்து கொடுங்கள் என்று ஏழைகள் கேட்டால் காவல் துறையை ஏவிவிட்டு தடியடி நடத்தி தனது நிஜமான அரக்க தனத்தை வெளிகாட்டுகிறார்.

     பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் வைத்துள்ள நிலங்களை கை வைத்து புதிய பிரச்சனைகளை கூட கிளப்ப வேண்டாம். அரசுக்கு சொந்தமான ஏராளமான நிலங்களை ஆளும்கட்சி மற்றும் எதிர்கட்சிகளை சார்ந்த திமிங்கலங்கள் பல காலமாக அபகரித்து அனுபவித்து வருகிறார்கள் அதை கையகப்படுத்தி மக்களுக்கு கொடுத்தாலே ஏராளமான பேர் பயனடைவார்கள்.

    தமிழக அரசே கூட திருவள்ளூர் மாட்டம் காவேரி ராஜபுரத்தில் 199 ஏக்கர் நிலத்தையும், பல்லவாடத்தில் 800 ஏக்கர் நிலத்தையும், திண்டுக்கல் மாவட்டம் பெரியம்மா பட்டியில் 5000 ஏக்கர் நிலத்தையும் கைவசம் வைத்துள்ளது.

        கையளவு இடமிருந்தால் கூட கண்ணீர் விடும் ஏழைக்கு தானமாக கொடுப்பேன் என்று வசனம் பேசிய முதல்வர் இந்த நிலங்களையெல்லாம் வைத்துக் கொண்டு என்ன செய்ய போகிறாரோ தெரியவில்லை. ஒரு வேளை ஸ்டாலின் , அழகிரி, கனிமொழி தயாநிதிமாறன் போன்றோருக்கு பட்டாபோட்டு கொடுக்க போகிறாரோ என்னவோ? நிலைமை இப்படியிருக்க தி.மு.க அரசு செய்யும் பல நல்திட்டங்கள் அரசுக்கு நல்ல பெயரை ஏற்படுத்தி கொடுக்கிறது என்று எதிர்கட்சிகள் பொறாமைபடுவதாக ஆளும் தரப்பு வாய்வலிக்க புலம்புகிறது.

     தற்போதைய தமிழக அரசின் இலவச திட்டங்கள் எந்த கோணத்தில் மக்களால் பார்க்கப்படுகிறது, விமர்சனம் செய்யப்படுகிறது என்பதை ஆராய்ந்தால் மக்களிடத்தில் கூட சற்று விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டுயிருக்கிறது என்று சொல்ல வேண்டும். இலவச அடுப்பு கொடுத்தார்கள் ஏரிவாயு சிலிண்டர் விலை பலமடங்கு ஏறிவிட்டதனால் அடுப்பு துருபிடித்து கிடக்கிறது.

   இலவச வண்ண தொலைகாட்சி பெட்டி தந்தார்கள். ஒரு நாள் ஒடியது மறுநாளில் வெறும் புள்ளி மட்டும் தான் தெரிந்தது. ஒடாத டி.வி யை மூலையில் போடுவதா அல்லது வெங்காயத்திற்கோ மரவள்ளி கிழங்கிற்கோ, காயலான் கடையில் போடுவதா?

    அடுத்ததாக இலவச நீர் மோட்டார் தரப்போவதாக தலைவர் அறிவித்து இருக்கிறார். அதை வாங்கி எந்த பழைய இரும்பு கடையில் போடுவது என்று மக்கள் பேசி கொள்கிறார்கள்.

      இதுமட்டுமல்ல இந்த இலவச திட்டங்களை எல்லாம் அறிவிப்பதை விட்டுவிட்டு நிலப்பதிவு அலுவலகம், வருவாய் துறை அலுவலகம், காவல் துறை போன்வற்றில் ஊழல் நடக்காமல் சாமானியனும் நிவாரணம் பெற வழி செய்தாலே கலைஞரை கை எடுத்து கும்மிடலாம் என்றும் பேசி கொள்கிறார்கள். இந்த பேச்சியெல்லாம் கலைஞர் காதில் எப்படியேறும்.

      இத்தகைய உருப்படி இல்லாத திட்டங்கள், கொள்கைகள் போன்றவற்றை கூட மன்னித்து விடலாம். .ஜெயலலிதா வந்தாலும் சரி வேறு யாரு ஆட்சிக்கு வந்தாலும் சரி தமிழகத்தின் தலையெழுத்து இப்போதைக்கு இதுதான்.

    ஆனால் மன்னிக்க முடியாத, கூடாத ஒரு கொடும் செயலை கலைஞர் செய்து விட்டார். சுற்றுச்சூழலுக்காகவும். மது. புகை போன்றவற்றால் பாதிக்கபடுவதை தடுத்து நிறுத்த வக்கில்லாத கருணாநிதி தனி மனிதராக ஐந்து ஆண்டு காலத்தில் சுகாதர துறையில் போரடி பல சாதனைகளை புரிந்த மருத்துவர் அன்புமணி அவர்களை அழிக்க நினைத்து பாரளுமன்ற தேர்தலில் போட்டியிட்ட ஏழு தொகுதிகளிலும் பன்னாட்டு கம்பனிகளுடன் கைகோர்த்து பல கோடிகளை வாரி இறைத்து நம்மை  தோற்கடித்த கருணநிதியை நாம் மட்டுமல்ல காலம் கூட மன்னிக்காது.இத்தனை நாள் மத்தியிலும், மாநிலத்திலும் ஆட்சியில் இருந்து ஏரளமான பணத்தை சுரண்டி வைத்திருக்கிறோம். அந்த பணத்தில் கால் பங்கை செலவழித்தாலே ஒட்டுமொத்த தமிழக வாக்காளர்களையே விலைக்கு வாங்கி விடலாம் என்று செயல்படுகிறார் கருணாநிதி. இதன் மூலம் ஜனநாயகம் என்பது செத்த சவமாகிவிடும். அதனால்தான் தமிழகத்தில் ஜனநாயகம் பிழைக்க சர்வ நிச்சயமாக தி.மு.க தோற்க வேண்டும் நாம் வருங்காலத்தில் திமுகவுடன் கூட்டணி வைத்தாலும் பா.ம.க வெற்றிபட பாடுபடவேண்டுமே தவிற மாம்பழத்தை காலில் போட்டு மிதித்த ஸ்டாலினையே  வெற்றிபெற வைக்ககூடாது..

அரசியலில் துாய்மையானவர் நம் மருத்துவர் அய்யா

நம் மருத்துவர் அய்யா அரசியலில் துாய்மையானவர் ஆம் நடுவன் அமைச்சாரக பணிபுரிந்த காலத்தில் ஒரு சிறு தவறு கூட நடைபெறாமல் இந்திய அரசுக்கு பல விருதுகளை வாங்கி தந்தவர் தான் மருத்துவர் அய்யா நம்மின காவலர் எங்கே மற்ற அரசியல் வாதிகள் எங்கே....


ரோம் நகரம் பற்றி எரியும் போது நீரோ மன்னன் பிடில் வாசித்ததாக சொல்வார்கள்.  அழிவை பற்றி அக்கறை இல்லாமல் தனது ஆனந்தத்தை மட்டுமே பேணி பாதுகாக்கும் மனிதரை இப்படி சொல்வது வழக்கம்.  ஆனால் இன்றைய தலைவர்கள் பிடில் வாசிப்பதையெல்லாம் விட்டுவிட்டு அதை விட அதிகமான குரூரங்களில் ஈடுபட ஆரமித்துவிட்டார்கள்.  இதை இன்னும் விளக்கி சொல்ல வேண்டுமென்றால் சொந்த மகனை கழுத்தறுத்து வழியும் ரத்தத்தை மது கோப்பையில் பிடித்து ஆசை காதலிக்கு ஊட்டுவது போல என்றும் சொல்லலாம்.

  அமெக்க அதிபர் இந்தியா வருகிறார் இந்தியா வளரும் நாடு அல்ல வளர்ந்த நாடு என பட்டையம் தருகிறார் இன்னும் பல நாடுகளில் இருந்து வருகை தரும் தலைவர்கள் இந்தியா புத்துயிர் பெற்று விட்டது, வளமையோடு எழுந்து நிற்கிறது என்று பட்டு கம்பளத்தில் நின்று பாராட்டு உரை படித்து விட்டு போகிறார்கள்.  சராசரி இந்தியன் ஒழுகும் ஓட்டை குடிசையில் ஒடிந்த கட்டிலில் உட்கார்ந்து இலவச வண்ண தொலைக்காட்சியில் இவைகளை பார்த்து ஏக்க பெருமூச்சு விடுகிறான் .

  கந்து வட்டிக்கு வாங்கிய கடனை அடைக்க முடியாமல் ஒவ்வொரு அரைமணி நேரத்திலும் எங்காவது ஒரு மூலையில் ஒரு விவசாயி தற்கொலை செய்கிறான்.  ஆடு மாடுகள் நிறைந்த பூமியில் உதட்டில் ஈரம் பட ஒரு துளி பால் இல்லாமல் ஒரு மணி நேரத்திற்கு பதினைந்து குழந்தைகள் பட்டினியால் துடிதுடித்து சாகிறார்கள்.  போதிய போஷாக்கு இல்லாததால் தினசரி ரத்த சோகையில் ஏராளமான தாய்மார்கள் பாதிப்படைந்து கொண்டே வருகிறார்கள் வயல்வெளியில் பயிரை விட களைகளின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருப்பது போல பொருட்களின் தரத்தை விட விலைவாசி பன்மடங்கு உயர்ந்து கிடக்கிறது.  தொழிற்சாலை இயங்குவதற்கும் பயிர்களுக்கு உயிர் தண்ணி கொடுப்பதற்கும் குழந்தைகள் இரவில் படிப்பதற்கும் கூட மின்சாரம் கிடையாது.  வயிற்றுவலி என்று அரசு மருத்துவமனை சென்றால் அப்பாவி இந்தியன் காலரா நோயால் செத்து போகிறான்.

  உண்மையான நிலை இப்படி இருக்கும் போது கடல் கடந்து வந்த தலைவர்களும் இங்கே இருக்கும் உள்வீட்டு தலைவர்களும் இந்தியா முன்னேறிவிட்டது என்கிறார்களே.  ஒருவேளை இந்த தலைவர்களுக்கு எதாவது பார்வை கோளாறா?  அல்லது வறுமையை மட்டுமே பார்க்கும் நமக்கு எதாவது மூளை கோளாறா?  என்ற சந்தேகம் வலுவாகவே வருகிறது.

  1990-க்கு முன்பு இருந்த இந்தியாவோடு ஒப்பிட்டு பார்க்கும் போது தற்கால இந்தியா முன்னேறி இருப்பதாகவே தோன்றுகிறது.  மக்களின் நுகர்வு கலாச்சாரம் அதிகரித்து உள்ளது.  நிலத்தின் விலை ஆகாயத்தை தொட்டாலும் வீட்டு மனைகளை வாங்கி போடுபவன் எண்ணிக்கை அதிகரித்து இருக்கிறது.  ஆடம்பர பொருட்களான தொலைக்காட்சி பெட்டி, குளிர்சாதன பொருட்கள், நான்கு மற்றும் இரண்டு சக்கர வாகனங்கள் உற்பத்தி எண்ணிக்கை அதிகரித்து இருக்கிறது.  ஐந்து ரூபாய் நோட்டுக்கு ஏங்கி கிடந்தவன் கூட ஐநூறு ரூபாய் நோட்டை சுலபமாக எடுத்து மாற்றுகிறான்.  இவையெல்லாம் முன்னேற்றத்தின் அடையாளம் தானே என்று நாம் நினைக்க தோன்றுகிறது.  தலைவர்கள் சொல்வது சரியாக இருக்க கூடுமோ என்று மயக்கமும் ஏற்படுகிறது.

  சிங்கப்பூர், ஜப்பான், அமெக்க நாடுகளை போல இந்தியாவும் பணக்கார நாடாக ஆகிவிட்டதாக நம்புவதில் சில சிக்கல்கள் உள்ளன.  சாலையோரங்களில் குடியிருப்போரின் எண்ணிக்கை குறைந்ததாக தெரியவில்லை.  ஆயிரம் சட்டம் வந்தாலும், அனைவருக்கும் இலவச கல்வி என திட்டம் வந்தாலும் வேலைக்கு போகும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை குறைந்ததாக தெரியவில்லை.  நெருக்கடி மிகுந்த பல சேரிப்பகுதிகளில் அடிப்படை சுகாதாரமும், மருத்துவ வசதியும் இன்று வரை கூட இல்லை.  கிராமங்களில் உள்ள பல ஆரம்ப சுகாதார நிலையங்களில் தலைவலிக்கு மாத்திரையும் இல்லை.  அதை தருவதற்கு மருத்துவரும் இல்லை.  எனவே வளர்ந்து விட்ட இந்தியா என்று காட்டப்படும் சித்திரம் வீக்கமே தவிர வளர்ச்சியில்லை.

  முன் எப்போதும் இல்லாததை விட இப்போது விவசாய தொழில் பெரிய பின்னடைவை எதிர் நோக்கி உள்ளது.  பருவ நிலை மாற்றத்தால் ஒரு பகுதியில் அதிகப்படியான மழையும், இன்னொரு பகுதியில் மழையே இல்லாத நிலையும் விவசாய மகசூலை சீர்குலைக்கிறது.  நீர் தேக்கங்களில் பராமரிப்பு சரிவரை இல்லை என்பதினால் தண்ணீர் தேவைக்கு குறைவாகவே கிடைக்கிறது. 

   அசுர வேகத்தில் ஆற்று மணல் படுகைகள் கொள்ளையடிக்கப்படுவதினால் நிலத்தடி நீருக்கும் பயங்கர பற்றாக்குறை ஏற்பட்டு உள்ளது.  முறைப்படி தண்ணீர் விட முடியாமல் மின்சாரம் கழுத்தை அருக்கிறது.  கூலிக்கு ஆள் கிடைப்பதில்லை.  களத்துமேட்டு நெல்லு வீட்டுக்கு வந்து சேர்வதற்குள் உழைப்பவனின் உயிரில் பாதிப்போய் விடுகிறது.  ஆனால் நமது மத்திய மாநில அரசுகள் இந்தியாவின் முதுகு எலும்பான விவசாயத்தை பற்றி கிஞ்சிதித்தும் கவலைப்படுவதில்லை.

  அவர்களுடைய கவலைகள் புதிய திட்டங்கள் எதை எதை போட்டு எவ்வளவு நீதி ஒதுக்கீடு செய்து அதில் எத்தனை சதவிகிதம் கமிஷன் அடிக்கலாம் என்றும், எந்த பெரிய முதலாளிக்கு அரசாங்க ஒப்பந்தங்களை கொடுத்து எப்படி விசுவாசத்தை காட்டலாம் என்றும், அடுத்து வரும் தேர்தல்களில் எவ்வளவு பணத்தை கொடுத்து ஓட்டு வாங்கி வெற்றி பெறலாம் என்றும் இருக்கிறதே தவிர மக்கள் நலம், நாட்டு வளர்ச்சி என்பதை பற்றியெல்லாம் கவலைப்பட அவர்களுக்கு நேரமில்லை.  உண்மையில் இந்திய தலைவர்கள் மட்டும் நாட்டையும் மக்களையும் நேசிப்பவர்களாக இருந்திருந்தால் அமெரிக்க நாட்டையே பொருளாதார பலத்தால் அச்சுறுத்தி அடக்கி வைக்கலாம்.  அந்தளவு செல்வங்கள் நம்மிடம் குவிந்து கிடக்கிறது.  எடுத்து பயன்படுத்த தான் ஆட்கள் இல்லை.

 நாட்டை வளர்ச்சி பாதையில் கொண்டு செல்ல வேண்டுமென்ற உறுதி படைத்த தலைவர்கள் இருந்திருந்தால் இன்று உலகமே கைகொட்டி சிரிக்கும் அலைகற்றை ஊழல் நடைபெற்றிருக்கவே முடியாது.  2 ஜி அலைகற்றைகளை வாங்கிய நிறுவனங்கள் சம்பாதித்த தொகையை முழுவதும் நாட்டு நல திட்டங்களில் செலவிடப்பட்டிருந்தால் பாதி இந்தியாவை ஜப்பானாக்கி இருக்கலாம்.

  உதாரணமாக ஸ்வான்டெலிகாம் நிறுவனம் தான் வாங்கிய அலைகற்றையின் ரூ. 1500 கோடி உரிமத்தில் நாற்பத்தி ஐந்து சதவிகிதத்தை ஒரே வாரத்தில் விற்று 6000 கோடி ரூபாய் சம்பாதித்து உள்ளது.  இதே போல யுனிடெக் நிறுவனம் 1658 கோடி ரூபாய்க்கு அரசாங்கத்திடம் பெற்ற உரிமத்தை சில நாட்களிலேயே 7442 கோடிக்கு விற்று உள்ளது.  டாட்டா டெலிசர்வீஸ் நிறுவனம் 1667 கோடிக்கான உரிமத்தில் வெறும் இருபத்தி ஐந்து சதவிகிதத்தை டோக்கோமா நிறுவனத்திற்கு 13000 கோடி ரூபாய்க்கு விற்பனை செய்துள்ளது.  ஒரே வாரத்திலேயே இத்தனை கோடி ரூபாய்களை சம்பாதிக்க முடியும் என்று தனியார் முதலாளிகளுக்கு தெரிந்த விஷயம் அரசு தலைவர்களுக்கு தெரியாது என்றால் அதை நம்புவதற்கு இந்தியர்கள் அனைவருமே மடையர்களாகத் தான் இருக்க வேண்டும்.

  அலைகற்றை ஊழல் மட்டுமல்ல இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் ஊழல் மகுடத்தில் இன்னொரு வைரமாக காமன் வெல்த் விளையாட்டு போட்டி ஊழல் அமைந்துள்ளது.  பதினைந்து நாட்கள் மட்டுமே நடைபெற்ற ஒரு விளையாட்டு போட்டிக்கு அரசாங்கம் செலவிட்ட மக்கள் வரிப்பணம் ரூ. 70 ஆயிரம் கோடி ஆகும்.  இதே விளையாட்டு போட்டியை 2006-ல் ஆஸ்திரேலிய நாடு நடத்திய போது அங்கு செலவான தொகை 5200 கோடி மட்டும் தான்.  நான்கு ஆண்டுகளில் விலைவாசி உயர்வு நூறு சதவிகிதத்தை தாண்டி உயர்ந்து விட்டது எனக் கொண்டாலும் பத்தாயிரத்து ஐந்நூறு கோடி ரூபாய்க்கு மேல் செலவு ஏற்பட வாய்ப்பே இல்லை.  ஆனால் மக்கள் வரிபணத்தில் 70000 கோடி ரூபாய் எடுத்து யார் யாரோ உண்டு கொழுத்து விட்டார்கள்.  மிக பெரிய ஊழல் என்று வர்ணிக்கப்பட்ட பீரங்கி பேரல் ஊழல் கூட இப்போது நடந்திருக்கும் ஊழல் முன்னால் தூசுக்கு சமமாக ஆகாது.

  இத்தகைய பெரிய ஊழல்களை ஆ. ராசா, சுரேஷ் கல்மாடி போன்ற தனிநபர்கள் மட்டுமே செய்தார்கள் என்பதை நம்புவது கடினம்.  பிரதமரின் அறிவுரையையும் மீறி ஊழல் நடந்ததாக சொல்வதை பார்க்கும் போது இந்தியாவின் அதிகார பீடம் பிரதமறிடம் இருக்கிறது என்பதை ஏற்று கொள்ள முடியவில்லை.

  தேசிய அளவில் கருணாநிதி என்ற தனிநபரின் பலம் சுண்டக்காய் அளவு தான்.  மத்திய மனிதர்களின் அதிகார ஆசிர்வாதம் இல்லாமல் இவ்வளவு பெரிய ஊழல் மூட்டையை தனி ஒருவராக சுமந்து கொண்டு தமிழ் நாட்டிற்கு வந்திருக்க முடியாது.  ஊழலில் பங்கு பெற்ற பயன்பெற்ற பலரில் கருணாநிதி குடும்பமும் ஒன்றாகயிருக்குமே தவிர அவர்களே முற்றிலும் சுவை பார்த்தவர்கள் என்பதை நம்புவது கடினம்.

 பொதுவாழ்வில் நேர்மை, ஒழுக்கம் என்று வீராப்பு பேசும் நேரு குடும்பத்தின் ஒத்துழைப்பு இல்லாமல் இந்த இரண்டு ஊழல்களும் நடைபெற்றிருக்கவே முடியாது.  எனவே விசாரிக்க வேண்டியது தி.மு.க. வை மட்டுமல்ல சோனியாவையும் மன்மோகன் சிங்கையும் கூடவே தான்.  

   இந்த ஊழல் முன்னால் அரசாங்கம் ஏற்பாடு செய்யும் விசாரணை குழுக்கள் எதுவும் உருப்படியான செயலை செய்து விட இயலாது.  இந்திய மக்கள் சக்தி தான் தவறுகளுக்கு எல்லாம் மூலமாக இருக்கும் குடும்பங்களின் அதிகார வேட்டையை முடிவுக்கு கொண்டு வர இயலும்.  அப்படி முடிவுக்கு வராத வரையில் இந்தியா வளர்ந்த நாடு அல்ல, வளரும் நாடும் அல்ல, பைத்தியகார நாடு.

நமக்கு துரோகம் செய்ய நினைப்பவர்கள்

முகவரி இல்லாமல் அல்லல் படுவார்கள் என்பதற்க்கு ஸ்பெக்ட்ரம் ஒரு பாடம்....

சினிமாக்காரனுங்க அரசியலுக்கு வராதிங்க!!! உங்களுக்கு தகுதியில்லை!!!

திரைப்படத் துறையை சேர்ந்தவர்கள் அரசியலுக்கு வருவது என்பது தென்னிந்தியாவில் அதிகம். (ஏனென்றால்  இங்கே தான் சினிமா பைத்தியங்கள் அதிகம், அதுவும் ரசிகர் மன்றங்கள் பெயரில்...,) அங்கே கொஞ்ச காலம் இருக்க வேண்டியது!
வாய்ப்புகளின்றி, வயதாகிவிட்டதாலும், சீந்துவாரின்றி, போணியாகவில்லையெனில், அந்த முகம், பெயர் தெரிந்த விளம்பரத்தில், ஏதோ இவர்கள் தான் இந்த நாட்டை காப்பாற்ற அவதரித்த புருஷர்களாய், அரசியலுக்கு வருவேன்! வந்துவிட்டேன்!  இனி நாட்டை மாற்றிக் காட்டுவேன்! ஊழலை ஒழிப்பேன்! ஊறுகாய் போடுவேன்! என கிடைக்கும் (மைக்)ஒலிபெருக்கி முன் சினிமாவில் நடிப்பதைபோல உத்தமன் வேஷம் போட்டு நடித்து விட்டு, திரை மறைவில் செய்யும் அயோக்கிய தனங்கள் மக்களுக்கு தெரிவதில்லை. தெரிந்தாலும் சினிமா (ROSE பவுடர்) முகப்பூச்சு கவர்ச்சியில் மயங்கி விடுகின்றனர்.

இதில் திருக்குவளை முத்துவேலர் கருணாநிதி, பாலக்காடு- மருதூர் கோபாலகிருஷ்ண இராமச்சந்திரன்(MGR ), மைசூர்-ஜெயலலிதா, கோபி-பாக்கியராஜ், மாயவரம் டி ராஜேந்தர், மதுரை விஜயகாந்த்,.... சீமான், சமீபத்தில் விஜய் வரை, ( இன்று அஜித் கூட நான் அரசியலுக்கு வந்தால்...? என ஒரு பேட்டி வந்துள்ளது).

இதில் மூன்று பேர் முதல்வர்களாகவும் 43 ஆண்டுகள் இந்த தமிழகத்தை ஆண்டும் விட்டனர்! இதனாலேயே இப்போதெல்லாம் ஒரு படத்தில் நடித்தவுடன், இயக்கியவுடன் அடுத்த படத்தில் பட்டப் பெயர்கள், ரசிகர் மன்றங்கள் ஆரம்பித்து தமிழகத்தை காக்க (கொள்ளையடிக்க) புறப்பட்டு விடுகின்றனர்!

நண்பர்களே! இனி விசயத்துக்கு வருவோம்!

திரைத்துறையில் இருந்து அரசியலுக்கு வந்து,
ஊழலை ஒழிப்பேன்! லஞ்சத்தை ஒழிப்பேன்! என்கின்ற இவர்களின் லட்சணம் என்ன?
இவர்கள் வாங்கும் சம்பளம் எவ்வளவு? சம்பளம் வாங்கியதற்கு ரசீது- வவுச்சர் -ல கையெழுத்து போட்டு வாங்குறாங்களா? வெள்ளையா? கருப்பு பணமாகவா??? -
சரி ஊழலை ஒழிப்பதாக வாய் கிழிய பேசும் நீங்கள் உங்கள் திரைப்பட வருமானங்கள்-இழப்புகள் குறித்து தணிக்கை உண்டா?? 
திரையரங்கத்தில் என் திரைபடத்திற்கு மிகச் சரியான கட்டணம் மட்டுமே வசூலிக்கப் படவேண்டும் என எவனாவது சொன்னதுண்டா? 
தன் ரசிகர்களிடம் ப்ளாக்கில் டிக்கெட் வாங்கி பார்க்கும் அளவுக்கு நான் ஒன்றும் புதிய சமுதாய புரட்சியை படைக்க, நடிக்கவில்லை என சொன்னவருண்டா?
திரைப்படத் துறையை சேர்ந்தவர்கள் வாங்கிய பணத்துக்கு ஒழுங்கா, உண்மையா வருமானவரி கட்டின ஒரே
ஒருத்(தனை)தியை காட்டிவிடுங்கள்!!! பார்க்கலாம்! 
 
போலி வேஷதாரிகளை தலைவன், தலைவி என தூக்கி வைத்து கொண்டாடும் நண்பர்களே!  சிந்தியுங்கள்!


அப்புறம் இவர்கள் பொதுவாழ்க்கைக்கு வருவது எதற்க்காக???
நீங்களே  ஒழுங்காய் வரி கட்டாமல் நாட்டை அரசை ஏமாற்றுகிறீர்கள்?
நீங்கள அரசியலுக்கு வந்து சாதிக்கப் போவது என்ன? யாரை ஏமாற்றுகிறீர்கள்?  
 
பொதுவாழ்க்கையில்  தனி மனித ஒழுக்கம் பேணவேண்டும் என்ற அறிவு கொஞ்சமும் இல்லாமல், இவர்களின் திரை மறைவு வாழ்க்கையும், தனி மனித ஒழுக்கமும்,கூடாநட்பும்  பற்றி, ஒருவரை பற்றியாவது நல்ல முறையில் முன் மாதிரியாக இவரை போல என்று சொல்ல முடியுமா???
ஒரே ஒருத்(தனை)தியை காட்டிவிடுங்கள்!!! பார்க்கலாம்!
 
(விவரமாக சொல்ல ஆரம்பித்தால் பதிவின் நோக்கம் திசை மாறும்- தெரியாததொன்றுமில்லை -)

போலி வேஷதாரிகளை தலைவன், தலைவி என தூக்கி வைத்து கொண்டாடும் நண்பர்களே! சிந்தியுங்கள்!  

சரி! அரசியலுக்கு வந்தவர்கள், வந்துள்ளவர்கள் செய்யாத ஊழலா? அல்லது புதிதாய் அரசியலுக்கு வரும், வந்துள்ள  உங்களின் பக்கத்திலுள்ளவர்கள், உங்கள் கட்சியின் உறுப்பினர்கள் ஊழலுக்கு அப்பாற்பட்டவர்களா? இவர்களை பக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டு நீங்கள் எப்படி ஊழலை ஒழிப்பீர்கள்?

சரி உங்கள் ரசிகர் மன்ற செலவுகளை, கட்சியின் செலவுகளை எந்த எதிர்பார்ப்புமின்றி செலவு செய்யக் கூடிய நல்ல ரசிகர்கள் ஏன் உங்கள் பின்னால் அணி திரள்கின்றனர்? அந்தந்த ஊரில் உள்ளாட்சி நிர்வாகத்தில் அவர்களே பங்குகொண்டு அந்த நற்பணிகளை அவர்கள் செய்யலாமே! ஏன் உங்கள் பின்னால் வருகின்றனர்? அத்தனை உத்தமரா நீங்கள்? அப்படியெனில் உங்கள் முதல் படத்திலிருந்து இன்றுவரை உங்கள் சொத்துக் கணக்கை, வருமானவரிக் கணக்கை திறந்த புத்தகமாக மக்களிடம் முன் வைக்க வேண்டியது தானே??

(அடுத்து, நேற்று விஜயகாந்தின் மச்சான் சதீஷ் ஒரு பேட்டியில், ஒரு பேனரை கிழித்தால் அங்கு நூறு பேனரை வையுங்கள் என்கிறாரே! பேனர் செலவு யாருடையது? அந்த பணம் மீண்டும் ஊழலின்றி சம்பாதிக்க முடியுமா?)

முதலில் இப்படிப்பட்ட ஆடம்பர, விளம்பர, சினிமா & அரசியலை ஒழிப்போம்!  

பின்னர் அந்த பாலக்காடு- மருதூர் கோபாலகிருஷ்ண இராமச்சந்திரன்(MGR )காலத்திலிருந்து, பிளான் பண்ணி,ரொம்ப நல்லவன் மாதிரியே, மக்கள் சேவகனாய்  நடிக்கிறது! வேர்வை சிந்தி,
(ங்கொய்யால!!!  வயல்ல, வெயில்ல, மூட்டை சுமந்து) சம்பாரிக்கற  பணத்தில ஒரு சதவிகிதத்தை தையல் மெஷின், மூணு சக்கர சைக்கிள், இஸ்திரிப் பேட்டி (எனக்கு தெரிஞ்சு மூணு தான், இப்போ 50 கிலோ அரிசி மூடையும், காலேஜிலே பயன்படுத்த முடியாத பழைய Computers -இது தான் லேட்டஸ்ட்) இப்போ அரசியலுக்கு வந்த, வர்ற நடிகர்கள்  இலவசமா, இல்லாதவங்களுக்கு-  கொடுத்து, தன் கட்சியினராக ஆக்கி கொள்ளும், ஏதோ தான் முல்லைக்கு தேர் கொடுத்த பாரி, மயிலுக்கு போர்வை கொடுத்த காரி-யை போல வள்ளல்களாய் காட்டி, அவர்களின் திரைமறைவு, தனி மனித ஒழுக்கக் கேட்டை மறைக்க பொய் வேஷமிட்ட, வேஷமிடும் இவர்களை நம்பியா நம் தமிழகத்தை ஆட்சி செய்ய ஒப்படைப்பது???

கிழிச்சானுங்க சினிமாக்காரனுங்க! அரசியலுக்கு வராதிங்க! உங்களுக்கு தகுதியில்லை!
போயும் போயும் இந்த கூத்தாடிகளிடம் நாட்டை கொடுத்து குட்டி சுவரானது போதாதா?

வேண்டும் ஓர் அரசியல் தூய்மை-நேர்மை-தியாக புரட்சி!


விவேகானந்தர்  என்னிடம் 100 இளைஞர்களை கொடுங்கள்! வருங்காலத்தில் வளமான வலிமையான் இந்தியாவை உருவாக்கிக் காட்டுகிறேன் என்றார்!

 யாராவது ஒரு அவதார புருஷன் வர மாட்டானா? என ஏங்கி தவிப்பவர்கள்,
ஏன் அந்த அவதார புருஷனாய் நாம், நம் சகோதரன், நம் நண்பன் இருக்கக் கூடாது? என சிந்தித்து, அவர்களுடனும் இந்த தகவலை பகிர்ந்து கொண்டு, நாம் விரும்பும் மாற்றத்தை, எதையும் நம்மிலிருந்து முதலாய் துவக்கலாம் என்ற எண்ணத்தோடு  அரசியலில் இணைந்து பணியாற்ற வாருங்கள்!
 
போலி வேஷதாரிகளை தலைவன், தலைவி என தூக்கி வைத்து கொண்டாடும் வன்னிய நண்பர்களே! சிந்தியுங்கள்!!!

நீங்கள் கானும் கனவை நிறைவேற்ற நம்மினத்தலைவவர் மருத்துவர் இராமதாசு, மருத்துவர் அன்புமனி இராமதாசு அவர்கள் வழி நடப்போம்..

பா.ம.கவின் போராட்டம் நடைபெறும் வரை திராவிட கட்சிகள் வன்னிய மக்களை குறித்து அக்கறை கொள்ளவில்லை....

தமிழகத்தில் கூட்டணி ஆட்சி ஏற்படுவதன் அவசியம் குறித்தும், அதனை எப்படி அமைக்கலாம் என்பது குறித்தும் இம் மாத "திசைகள்" இதழில் திரு.மாலன் எழுதியிருக்கிறார் (கட்டுரைக்கான சுட்டிகள் - 1,2). அவர் கூறுவது போல கூட்டணி ஆட்சி அமைப்பது சாத்தியமில்லாதது என்பது எனது கருத்து. இது ஒரு Theoretical approach தான் என்றாலும் மக்களின் வாக்களிப்பு முறையில் இயல்பாக வரும் மாற்றங்கள் மூலம் தான் கூட்டணி ஆட்சி சாத்தியமாகும்.

அவ்வாறான கூட்டணி ஆட்சி முறை தமிழகத்தில் சாத்தியமாகுமா ? இந்த தேர்தல் என்றில்லாமல் எதிர்காலத்திலாவது இந்த வாய்ப்பு ஏற்படுமா ?

எந்த தியரிப்படியும் மக்கள் வாக்களிப்பதில்லை. மக்கள் ஒரே கட்சிக்கு தான் பரவலாக வாக்களித்து வெற்றி பெறச் செய்திருக்கிறார்கள் என்ற கருத்து கூட இது வரையில் உண்மையாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால் அதுவே தொடர்ந்து கொண்டும் இருக்காது. மாற்றங்கள் ஏற்படவே செய்யும்.

மக்களின் வாக்களிக்கும் முறையில் இயல்பாகவே மாற்றங்கள் வரமுடியும். இந்தியாவில் கூட்டணி ஆட்சி அமைந்த முறையை நோக்கும் பொழுது, தமிழகமும் அம் மாதிரியான ஒரு நிலையை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருப்பது நமக்கு தெரியவரும்.

இந்தியாவில் ஒரே கட்சிக்கு வாக்களித்து வெற்றி பெற வைத்த மக்கள் இன்று மாநிலத்திற்கு மாநிலம் வேறுபடுகிறார்கள். இதனை NDTVயின் பிரணாய் ராய் இந்திய ஜனநாயகம் Dynamicஆக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது என்று வர்ணித்திருப்பார். கடந்த காலங்களில் தலைவர்களின் செல்வாக்கு, கட்சிகள் மீதான அபிமானம் போன்ற ஒரே பாணியில் வாக்களித்து கொண்டிருந்த மக்கள் (Static Pattern) சமீபகாலங்களில் கட்சிகளின் செயல்பாடுகளைக் கொண்டே வாக்களிக்கிறார்கள் என்பதை நாம் இங்கு கவனிக்க வேண்டும். இந்தியா ஒளிர்கிறது என்ற கோஷத்துடன், இந்திய பொருளாதார வளர்ச்சி, குறியீடுகளின் உயர்வு போன்றவற்றுடன் ஊடகங்களின் புகழ்ச்சியுடன் கடந்த தேர்தலை சந்தித்த பாஜக தோல்வியடைந்தது கூட இந்திய வாக்காளர்கள் "மிகவும்" Dynamicஆக மாறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை தெளிவுபடுத்தும். தங்களுடைய அடிப்படை வாழ்க்கை தேவைகளைக் கொண்டே அவர்களின் வாக்களிக்கும் முறை இருந்து வந்திருக்கிறது.

தமிழகத்திலும் இது நடந்து இருக்கிறது. 1996, 2001 ஆகிய தேர்தல்களில் ஏற்பட்ட ஆட்சி மாற்றங்களும், 2004 பாராளுமன்ற தேர்தலின் முடிவும் சமீபகால உதாரணங்கள். ஜெயலலிதா தன்னுடைய சொந்த தொகுதியில் கூட தோல்வியடைந்தார் என்பதை நாம் இங்கு கவனிக்க வேண்டும். மக்கள் அரசாங்கங்களின் செயல்பாடுகளை மட்டுமே கொண்டு வாக்களிக்கிறார்கள். இந்த வாக்குகளே தேர்தல் முடிவுகளை தீர்மானிக்கின்றன. எந்தக் கட்சி எவ்வளவு வாக்கு வங்கி வைத்திருந்தாலும் அது ஒரு Static நிலை தான். அது மட்டுமே தேர்தலில் வெற்றியை தீர்மானிப்பது இல்லை.

தமிழகத்தில் ஊடகங்களும், ஊடகவியலாளர்களும் பல கருத்துக்களை பல காலமாக கூறி வந்திருக்கிறார்கள். தமிழக மக்கள் பாரளுமன்ற தேர்தலுக்கு ஒரு பாணியிலும், சட்டமன்ற தேர்தல்களில் ஒரு பாணியிலும் வாக்களிப்பார்கள் என்பதாக இரு கருத்து இருக்கிறது. சாதாரண கிராமத்து வாக்காளன், நான் பிரதமரை தேர்ந்தெடுக்கப் போகிறேன் அதனால் இவருக்கு தான் வாக்களிப்பேன் என்றோ நான் முதலமைச்சரை தேர்ந்தெடுக்கப் போகிறேன் அதனால் இவருக்கு தான் வாக்களிப்பேன் என்றோ தீர்மானிப்பதில்லை. படித்தவர்கள் வேண்டுமானால் இவ்வாறு வாக்களித்து கொண்டு இருக்கலாம். மக்கள் அந்த நேரத்தில் ஆட்சியாளர்கள் மேல் இருக்கும் கோபம் அல்லது ஆட்சியாளர்கள் மேல் இருக்கும் அபிமானம் இவற்றைச் சார்ந்தே வாக்களிக்கிறார்கள். அதனால் தான் 2004 பாராளுமன்ற தேர்தலில் தமிழகத்தில் அதிமுக தோல்வியடைந்தது.

இன்று இந்தியாவின் மைய அரசாங்கத்தை நிர்வாகிக்கும் ஆளும் கட்சியின் எதிர்காலம் மாநில அரசுகளின் செயல்பாடுகளைக் கொண்டே உள்ளது என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும். இவ்வாறு மாநிலத்திற்கு மாநிலம் இயல்பாக மாறும் வாக்களிக்கும் முறையே இந்தியாவில் கூட்டணி ஆட்சியை தோற்றுவித்து இருக்கிறது.

இதைத் தவிர மற்றொரு முக்கியமான காரணம் - பிராந்திய கட்சிகளின் வளர்ச்சி.

இந்தியாவின் தேசிய கட்சிகள் இந்தியாவின் பலதரப்பட்ட மக்களையும் பிரதிநிதித்துவம் செய்யவில்லை. இந்தக் காரணமே பல பிராந்தியங்களில் பிராந்திய உணர்வு தலைத்தூக்க முக்கிய காரணம். குறிப்பாக மொழிவாரியாக பிரிக்கப்பட்ட பல மாநிலங்களில் அந்த மாநிலத்தின் உரிமை கேட்டு பிராந்திய உணர்வு தலைதூக்க தொடங்கியது. தமிழகத்தில் மொழியைச் சார்ந்து இந்த இயக்கம் இருந்தது என்றால் அசாம் போன்ற மாநிலங்களில் தேசிய கட்சிகள் தங்கள் மாநிலத்திற்கு பொருளாதார வளர்ச்சியை கொண்டு வரவில்லை என்பதாகவும், ஆந்திராவில் ஆந்திராவின் சுயமரியாதை போன்ற கோஷங்கள் மூலமாகவும் பிராந்திய கட்சிகள் உருவாகின. பல மாநிலங்களில் வலுவாக இருந்த பிராந்திய தலைவர்கள் தாங்கள் சார்ந்து இருந்த கட்சியையோ, காங்கிரசுக்கு மாற்றாக இருந்த கட்சியையோ பலமாக வளர்த்துக் கொள்ள முடிந்தது. இவ்வாறு தான் பல தலைவர்கள் உருவாகினர். கர்நாடகாவில் தேவகவுடா, ராமகிருஷண் ஹெக்டே, ஒரிசாவில் பிஜு பட்நாயக் பிறகு அவரது மகன், முலயாம் சிங் யாதவ், லல்லு பிரசாத் யாதவ், ஜார்ஜ் பிரணாண்டஸ், பால்தாக்ரோ போன்றோர் தங்களுடைய மாநிலத்தில் கணிசமான ஆதரவை பெற்றிருந்தனர். இதற்கு காரணம் மைய அரசால் பல மாநிலங்களின் தேவையை தீர்க்க முடியவில்லை. பொருளாதார பிரச்சனைகள் காங்கிரசை வலு இழக்க செய்தது. இது பிராந்திய கட்சிகளையும், தலைவர்களையும் வலு இழக்க செய்தது.

இதை எல்லாவற்றையும் விட காங்கிரஸ் இயக்கம் நேருவுக்குப் பிறகு தன்னுடைய தாக்கத்தை இழக்க தொடங்கியது. இது இந்திரா காந்தி காலத்தில் வளர்ந்து ராஜீவ் காலத்தில் பிரதிபலிக்க தொடங்கியது. இந்தியா போன்ற ஒரு பெரிய தேசத்தில் அதுவும் பல வேறுபாடுகளைக் கொண்ட தேசத்தில் ஒரே கட்சி தன்னுடைய தாக்கத்தை தொடருவது சாத்தியமில்லாதது. நேரு என்ற கவர்ச்சியான பிம்பம், சுதந்திரத்திற்கு பாடுபட்ட கட்சி என்பதை கடந்து அதுவும் ஒரு சராசரி அரசியல் கட்சி என்றான பொழுது அதிலிருந்து பல கிளைக் கட்சிகள் தோன்ற தொடங்கின. மாற்று எண்ணங்களும் வலுப்பெற தொடங்கின. அந்த மாற்று எண்ணங்களின் ஒரு அங்கமாகத் தான் பாரதீய ஜனதா கட்சி தோன்றியது. பாரதீய ஜனதா கட்சியின் வளர்ச்சி, பிற பிராந்திய கட்சிகளின் வளர்ச்சி போன்றவை காங்கிரசின் ஓட்டுவங்கியை கரைக்க தொடங்கின.

இவ்வாறான பிராந்திய கட்சிகளின் வளர்ச்சி தேவ கவுடா பிரதமராகியப் பிறகு வலுப்பெற தொடங்கியது. மாநிலம் மாநில கட்சிகளுக்கு, மைய அரசு தேசிய கட்சிகளுக்கு என்ற ரீதியில் கூட்டணி அமைத்து கொண்டிருந்த மாநில கட்சிகள் மைய அரசில் பங்கேற்பும் வாய்ப்பை பெற்றவுடன் மைய அரசில் பங்கு கொள்வதிலும், மைய அரசின் எதிர்காலத்தை தீர்மானிப்பதில் இருக்கும் வாய்ப்புகளை தங்களுக்கு சாதகமாக பயன்படுத்திக் கொள்ள முடிவு செய்தன.இது தேசிய கட்சிகளை மேலும் பலவீனப்படுத்தின.

ஒரு கட்சி ஆட்சி முறை களையப்பட்டு பல கட்சி கூட்டணி முறைக்கு இந்தியா இவ்வாறு தான் வந்து சேர்ந்தது. இன்று இந்த நிலையில் இருந்து இந்தியாவால் விலக முடியாத நிலை ஏற்பட்டு விட்டது.

இதே மாதிரியான போக்கு தற்பொழுது தமிழக அரசியலில் காணப்படுகிறது. காங்கிரசின் ஓட்டு வங்கியை 1967க்குப் பிறகு கைப்பற்றிய திமுக, பின் தன்னுடைய வாக்கு வங்கியை அதிமுகவிடம் இழந்தது. வடமாவட்டங்களில் திமுகவின் பலமான வன்னியர் வாக்கு வங்கியை பாட்டாளி மக்கள் கட்சி பகிர்ந்து கொண்டது. தலித் மக்களை கொண்ட காங்கிரஸ் மற்றும் அதிமுகவின் வாக்கு வங்கியை விடுதலைச் சிறுத்தைகள் இயக்கம் கைப்பற்றியது. இது போல மதிமுகவிடம் தன்னுடைய தென் மாவட்ட வாக்கு வங்கியில் கணிசமான பங்கினை திமுக இழந்துள்ளது. எதிர்வரும் காலங்களில் அதிமுகவின் பலமான தேவர் வாக்கு வங்கி சரியலாம்.

இதற்கும் பொருளாதார காரணங்களை தான் கூற வேண்டும். உதாரணமாக பாமக எப்படி தோன்றியது என்பதை பார்க்கு பொழுது இது நமக்கு தெரியவரும். வடமாவட்ட பிற்படுத்தப்பட்ட வன்னிய மக்கள் ஏழ்மையில் இருந்த நிலையில் அவர்களின் கல்வி வேலைவாய்ப்பிற்கான இடஒதுக்கீடு போராட்டமாக தொடங்கி பின் பொருளாதார ரீதியில் ஒரளவிற்கு முன்னேறிய நிலையில் அரசியல் அதிகாரங்களை பிடிக்க பாமக உருவாகியது. வன்னிய மக்களின் போராட்டம் நடைபெறும் வரை திராவிட கட்சிகள் இந்த மக்களை குறித்து அக்கறை கொள்ளவில்லை என்பதையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும். அந்த நிலையை தனக்கு சாதகமாக வன்னியர் சங்கம் மற்றும் பாமக பாமக பயன்படுத்திக் கொண்டது.

அது போல தலித் மக்களை இரு கட்சிகளும் உதாசினப்படுத்திய நிலையில் அவர்களுக்கான இயக்கமாக விடுதலைச் சிறுத்தைகள் உருவாகியது. தலித் மக்களுக்ம் இந்த இயக்கத்தை ஏற்றுக் கொண்டனர்.

இந்தியாவில் எப்படி பிராந்திய உணர்வைச் சார்ந்து இந்த இயக்கங்கள் வளர்ந்தனவோ அது போல தமிழகத்தில் சாதியை அடிப்படையாக கொண்டு இந்த இயக்கங்கள் வளர்கின்றன. இந்தியாவில் எப்படி பிராந்திய உணர்வுகள் இயல்பாக இருக்கின்றனவோ அது போல தமிழகத்தில் சாதீய உணர்வு இயல்பாக இருப்பதால் அதனைச் சார்ந்து தான் இயக்கங்கள் வளர முடியும். தமிழகம் போன்று இருக்கும் மற்றொரு மாநிலம் உத்திரபிரதேசம். அங்கு இன்று கூட்டணி ஆட்சியைத் தான் அமைக்க முடியும் என்ற நிலை ஏற்பட்டு இருப்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும்,

வடமாவட்டங்களில் ஏற்பட்ட இந்த மாற்றம் தென்மாவட்டங்களில் ஏற்படவில்லை என்றாலும் அதிமுகவைச் சார்ந்து இருக்கின்ற தேவர் வாக்குகள் எதிர்காலத்தில் சரியலாம். அப்பொழுது தென்மாவட்டங்களில் பலமாக தெரியும் அதிமுக தன்னுடைய பலத்தை இழக்கும். ஏற்கனவே வடமாவட்டங்களில் அதிமுகவிற்கு பெரிய செல்வாக்கு இல்லை. இந்த நிலையில் தென்மாவட்ட வாக்கு வங்கி சிதறும் பொழுது கூட்டணி ஆட்சிக்கான சாத்தியம் உறுதியாகும் (இது என்னுடைய கருத்து தான். நடக்காமலும் போகலாம்). ஆனால் தற்போதைய சூழலில் கூட்டணி ஆட்சிக்கான சாத்தியம் குறைவு தான்.

இன்று தமிழக அரசியலில் பெரிய கட்சிகள் முதல் சிறிய கட்சிகள் வரை எந்தக் கட்சியும் தனித்து போட்டியிடும் நிலையில் இல்லை. இது பெரிய கட்சிகளுக்கு சாதகமாக அமைந்து விடுகிறது. பாமக 30இடங்களை திமுக கூட்டணியிலோ அதிமுக கூட்டணியிலோ பெற்றுக் கொண்டு அந்தக் கட்சியை ஆட்சியில் அமர்ந்த முன்வந்து விடுகிறது. தனித்து போட்டியிட்டு ஒரு இடம் கூட கிடைக்காமல் இன்று மதிமுகவும் அந்த நிலைக்கு தள்ளப்பட்டு விட்டது. இதற்கு காரணம் சிறுகட்சிகள் தங்களை ஒரு அணியாக அமைத்துக் கொள்வதில் இருக்க கூடிய சிக்கல்கள். அதனால் பெரிய கட்சிகள் இவ்வளவு தொகுதிகள் தான் கொடுக்க முடியும் என்று சொல்லும் பொழுது அதனை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டிய நிர்பந்தம் சிறு கட்சிகளுக்கு ஏற்படுகிறது.

ஆனால் இந்த நிலையில் கூட எதிர்காலத்தில் மாற்றம் வரலாம். அது சிறிய கட்சிகள் எந்தளவுக்கு வெற்றி பெறுகிறார்கள் என்பதை பொறுத்தே இருக்கிறது. சமீபத்தில் கூட பாமக-விடுதலைச் சிறுத்தைகள் இவ்வாறு இணைய தொடங்கியதையும், இவ்வாறு இணைபவர்களுக்கு நிறைய இடங்களை கொடுக்க வேண்டும் என்பதற்காக திமுக அதனை நிராகரித்ததையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும். ஆனால் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் குறிப்பிடத்தகுந்த வெற்றிகளை பெறும் பட்சத்தில் இது எதிர்வரும் தேர்தல்களில் சாத்தியமாகலாம். அப்பொழுது பெரிய கட்சிகள் தாங்கள் போட்டியிடும் தொகுதிகளை குறைத்துக் கொள்ளும் நிர்ப்பந்தம் எழலாம்.

இன்று திமுக கூட்டணி போட்டியிடும் இடங்களைப் பார்க்கும் பொழுது கூட்டணி ஆட்சியை நோக்கி நாம் நகர்ந்து செல்வது தெரியவரும். திமுக 130 தொகுதிகளில் மட்டுமே போட்டியிடுகிறது. இதில் சுமார் 80% தொகுதிகளில் வெற்றி பெற்றே தீரவேண்டும். பெரிய அலை இல்லாமல் கடுமையாக போட்டியிருக்கும் இந்த தேர்தலில் இது சாத்தியமாகுமா என்பது தெரியவில்லை. அதுவும் தவிர தென்மாவட்டங்களில் பலவீனமாக இருக்கும் திமுக தென்மாவட்ட தொகுதிகளை கைப்பற்ற முடியுமா என்பதை பொறுத்தே திமுக தனித்து ஆட்சி அமைப்பதோ, கூட்டணி ஆட்சி அமைப்பதோ இருக்கிறது. திமுகவின் வெற்றியே தென்மாவட்டங்களில் அந்தக் கட்சி பெறும் வெற்றியை கொண்டே இருக்கிறது என நான் நினைக்கிறேன்.

அது போல அதிமுக வடமாவட்டங்களில் பலவீனமான கட்சி. விடுதலைச் சிறுத்தைகள், அதிமுக தவிர இந்தக் கூட்டணிக்கு வடமாவட்டங்களில் திமுக-பாமக கூட்டணியுடன் ஓப்பிடத்தகுந்த அளவில் செல்வாக்கு இல்லை. எனவே வடமாவட்டங்கள் தான் அதிமுகவின் தலையெழுத்தை தீர்மானிக்கப் போகின்றன.

வடமாவட்டமும், தென்மாவட்டமும் இரு கூட்டணி இடையே பிரிந்து போனால் கூட்டணி ஆட்சிக்கான சாத்தியம் உருவாகும். அப்படி இல்லாவிட்டால் ஒரு கட்சி ஆட்சி தான் ஏற்படும்.

தமிழக மக்கள் எப்பொழுதும் அனைவரையும் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தி இருக்கிறார்கள். இந்தியாவின் முதல் தேர்தலில் இந்தியாவெங்கும் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் பெருவாரியாக வெற்றி பெற்று கொண்டிருக்க, சென்னை மாகாணத்தில் (தமிழகம், ஆந்திராவின் சிலப் பகுதிகளை உள்ளடக்கிய மாகாணம்) காங்கிரஸ் குறைவான இடங்களையே வெல்ல முடிந்தது.

அன்றைக்கு தொடங்கி பல தேர்தல்களில் பொதுவாக ஊடகங்கள் முன்வைத்த வாதங்களை தமிழக மக்கள் மறுத்தே வந்திருக்கிறார்கள். அது வெற்றி பெறும் கட்சிகள் குறித்து கணிப்புகளாக இருந்தாலும் சரி, சினிமா நடிகர்களை முன்வைக்கும் ஊடகங்களின் பிரச்சாரங்களாக இருந்தாலும் சரி அவற்றையெல்லாம் மக்கள் பொருட்படுத்துவதில்லை. மக்களின் உணர்வுகளை ஊடகங்கள் சரியாக பிரதிபலித்ததும் இல்லை.

இந்த தேர்தலிலும் ஆச்சரியங்கள் இருக்கலாம்.

நன்றி -சசி